ฎีกาที่ 767/2490

คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องแม้ฟังข้อเท็จจริงไม่ตรงกันก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

โจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยสมคบกับพวกใช้เครื่องมือลักจับปลาในบ่อของโจทก์ และทำลายต้นข้าวเสียหายขอให้ลงโทษตามมาตรา 288, 293, 324, 325 และ 63 ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยสมคบกันจับปลาจริงแต่จำเลยเข้าใจโดยมีเหตุผลสมควรว่าเป็นหนองสาธารณประโยชน์ มิได้เคยมีจิตคิดเป็นโจร พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนองรายนี้เป็นหนองสาธารณะ ปลาที่จับได้คือ ปลาในหนองสาธารณะนั่นเอง จำเลยไม่มีผิดฐาน ยักยอก ทรัพย์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีเรื่องนี้ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ให้ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 767/2490 นายเอี่ยม พูนลาภ โจทก์ จ่านายสิบตำรวจประยุทธ จอมคำสี ร.ต.ต.ช่วง ภวภูตานนท์ จำเลย นายเฉลิม ภวภูตานนท์ พลตำรวจสายยนต์ บุดรักษา จำเลย นายสอ สัตยาคุณ จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288 , ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 219