ฎีกาที่ 302/2490

การที่จำเลยแจ้งความต่อเจ้าพนักงาน ให้จับโจทก์และว่าโจทก์เป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ซึ่งศาลได้ตัดสินยกฟ้องในคดีนั้นไปแล้ว จะเป็นผิดฐานละเมิด หรือไม่ เป็นข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันมา ฎีกาต่อไปไม่ได้ตาม มาตรา219

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยแกล้งนำความซึ่งรู้อยู่แล้วว่าเป็นความเท็จไปแจ้งต่อพนักงานสอบสวนว่า โจทก์เป็นคนร้ายลักทรัพย์ของจำเลยและนำเจ้าพนักงานมาจับโจทก์และค้นบ้าน โจทก์ต้องถูกควบคุม 2 วัน 1 คืน จึงได้ปล่อยตัวไปและในวันค้นบ้านจำเลยได้กล่าวต่อหน้าชุมนุมชนว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ โจทก์ต้องเสียชื่อเสียงเกียรติคุณความดีเรียกค่าสินไหมทดแทน 500 บาท จำเลยให้การว่าหาได้นำความเท็จไปร้องเรียนไม่และจำเลยได้ฟ้องโจทก์ว่าลักทรัพย์ตามสำนวนดำที่ 375/2486 โจทก์ถูกจับกุมคุมขังโดยอำนาจของพนักงาน จำเลยไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอำนาจร้องทุกข์ได้และโจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลย แกล้งเอาความที่รู้อยู่ว่าเป็นเท็จไปแจ้งความ จำเลยมีเหตุอันควรสงสัยว่าเป็นคนร้าย การถูกควบคุมโดยเจ้าพนักงานปฏิบัติตามกฎหมายเช่นนี้ โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายไม่ได้ ส่วนข้อ หมิ่นประมาท ว่าลักทรัพย์ ก็ไม่ได้แกล้งใส่ความโจทก์จำเลยพูดไปตามปกติวิสัยผู้เสียหาย พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดตามกฎฆมายแล้ว เพราะศาลพิพากษาว่าโจทก์ไม่ได้ลักทรัพย์จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยแจ้งความต่อเจ้าพนักงานให้จับโจทก์ และว่าโจทก์เป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ตามฟ้อง จะเป็นการละเมิดหรือไม่นั้น ย่อมต้องแล้วแต่ข้อเท็จจริงที่พึงปรากฎซึ่งในเรื่องนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมีเหตุอันควรสงสัยว่าโจทก์เป็นคนร้าย จึงไม่ถือว่าเป็นการละเมิด นับว่านับว่าเป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง คดีต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 302/2490 นางเลื่อน สุคนธภิรมย์ ณ พัทลุง โจทก์ นางคลิ้ง บุนสุวัน จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 282 ป.วิ.อ. ม. 219