ฎีกาที่ 494/2490

ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานสมคบกัน ชิงทรัพย์ จำเลยผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายเท่านั้นดังนี้เป็นเหตุในลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดถึงจำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์ให้ได้รับผลดีตามคำพิพากษาด้วยได้ ฟ้องว่า ชิงทรัพย์ และทำร้ายร่างกายบาดเจ็บพิจารณาว่าทำร้ายร่างกาย ลงโทษได้

คดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายเจ้าทุกข์จึงให้ยกข้อหาฐาน ชิงทรัพย์ เสีย คงลงโทษเพียงฐานทำร้ายร่างกาย ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายเจ้าทุกข์โดยประสงค์จะแย่ง ชิงทรัพย์ ด้วย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐาน ชิงทรัพย์ นายตี๋จำเลยฎีกาแต่ผู้เดียว ขอให้ศาลฎีกาบังคับคดีดังศาลชั้นต้น ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อหาฐานทำร้ายร่างกายนั้นข้อเท็จจริงฟังได้สมฟ้องโจทก์ส่วนข้อหาฐาน ชิงทรัพย์ ข้อเท็จจริงยังไม่พอสันนิษฐานว่า จำเลยทำร้ายเพื่อประสงค์จะ ชิงทรัพย์ ดังคำปรึกษาของศาลอุทธรณ์ รูปคดีฟังได้เพียงว่า นายฉะนายตี๋จำเลยได้ทำร้ายเจ้าทุกข์ซึ่งมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายเท่านั้น และเหตุนี้อยู่ในลักษณะคดีที่ควรได้รับผลแก่นายฉะจำเลยผู้มิได้ฎีกาขึ้นมาด้วย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายฉะนายตี๋จำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2490 อัยการนครปฐม โจทก์ นายสมัย กับพวก จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 301 , ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 213 , ม. 192