ฎีกาที่ 183/2489

โจทก์ฟ้องขอแบ่ง มรดก ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยและเจ้า มรดก มิได้เป็นสามีภริยากันโดยชอบด้วยกฎหมายไม่มีสิทธิได้รับ มรดก ดังนี้ ไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยสิทธิในครอบครัวตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา248 วรรค 2 จำเลยฎีกาไม่ได้ บุตรของหญิงอันเกิดแต่ชายที่มิได้สมรสกันโดยถูกต้องตามกฎหมายไม่ถือว่าเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของชายนั้นผู้ร้องสอดขอแบ่ง มรดก โดยอ้างว่าเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายอันเกิดแต่เจ้า มรดก และจำเลยซึ่งเป็นมารดา เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยมิได้เป็นภริยาชายโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ก็ไม่ถือว่าผู้ร้องเป็นบุตรอันชอบด้วยกฎหมายของเจ้า มรดก ศาลไม่แบ่ง มรดก ให้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายเลื่อนผู้ตาย นายเลื่อนมาได้จำเลยเป็นนางบำเรอ มิใช่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิได้รับ มรดก เมื่อโจทก์ประกาศรับ มรดก ที่ดิน จำเลยร้องขอรับ มรดก บ้าง ขอให้ห้ามและขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ ด.ญ.ดนัยบุตรจำเลยร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยร่วม โดยขอแบ่ง มรดก อ้างว่าเป็นบุตรของจำเลยเกิดแต่นายเลื่อนเจ้า มรดก ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยมิใช่ภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายเลื่อน ให้จำเลยออกจากที่ดินรายพิพาทคำขอของ ด.ญ.ดนัยที่ขอให้แบ่ง มรดก ให้ยกเพราะในชั้นนี้ยังไม่มีการแบ่ง มรดก จำเลยและด.ญ.ดนัยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาข้อ ข. เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่เกี่ยวด้วยสิทธิในครอบครัว ให้รับฎีกาเฉพาะข้อ ก. จำเลยอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งและขอให้พิจารณารวมกับฎีกาที่ศาลชั้นต้นสั่งรับ ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ในฎีกาข้อ ข. ปัญหาข้อเท็จจริงว่าจำเลยกับเจ้า มรดก ได้เสียเป็นสามีภริยากันในปีพ.ศ. 2479 ดังศาลอุทธรณ์ชี้ขาดหรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวด้วยสิทธิในครอบครัวตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรค 2 การที่จำเลยเถียงว่า จำเลยมีสิทธิใน มรดก เพราะเป็นภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมายนั้น หาทำให้เป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิในครอบครัวไม่ ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยเสีย ฎีกาข้อ ก. ของจำเลยคัดค้านว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ยกอุทธรณ์ของด.ญ.ดนัยวินิจฉัยให้เป็นการไม่ชอบ เพราะ ด.ญ.ดนัยเป็นบุตรของเจ้า มรดก โดยชอบด้วยกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเจ้า มรดก กับจำเลยอยู่กินด้วยกันไม่มีการสมรส ด.ญ.ดนัยก็เป็นบุตรนอกสมรส และด.ญ.ดนัยก็ไม่ได้กล่าวอ้างว่า ตนเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายมีสิทธิได้รับ มรดก โดยประการอื่น คำร้องสอดของด.ญ.ดนัยมีข้ออ้างเพียงว่าตนเป็นบุตรของจำเลยซึ่งเป็นภรรยาของผู้ตายโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อศาลพิพากษาให้แบ่ง มรดก ก็ให้แบ่งให้จำเลยในฐานะเป็นบุตรของผู้ตายด้วย ฉะนั้นเมื่อจำเลยซึ่งเป็นมารดาของด.ญ.ดนัย มิได้เป็นภรรยาโดยชอบด้วยกฎหมายผู้ตายแล้วด.ญ.ดนัยจึงไม่มีสิทธิได้รับ มรดก ของผู้ตายแต่ประการใด คดีไม่จำต้องมีการแบ่ง มรดก พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 183/2489 นายเทียบ กับพวก โจทก์ นางผิน รอดลอย จำเลย ผู้ร้องสอด จำเลย ด.ญ.ดนัย รอดลอย จำเลย ป.พ.พ. ม. 1525 ป.วิ.พ. ม. 142 , ม. 248