ฎีกาที่ 719/2489

ในคำให้การกล่าวว่าอยู่โดยอาศัยและเสียค่าอาศัยเป็นรายเดือนนั้นแสดงว่าเป็นเรื่อง เช่า ไม่ใช่เรื่องอาศัย

โจทก์ฟ้องว่าจำเลย เช่า ห้องโจทก์เดือนละ 10 บาท โจทก์ถูกประเมินภาษีค่า เช่า เดือนละ 30 บาท จึงเรียกค่า เช่า จากจำเลยตามจำนวนนี้ จำเลยไม่ยอมชำระจึงขอให้ขับไล่ และชำระค่า เช่า เดือนละ 30 บาท จำเลยให้การว่าได้อาศัยห้องจากโจทก์โดยเสียค่าอาศัยเดือนละ 9 บาทโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่า เช่า 30 บาท และจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยต่อสู้ว่าอาศัยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ให้ขับไล่ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำให้การแสดงว่าเป็นเรื่อง เช่า จึงอ้างความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ได้ ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 719/2489 นายเทียนทอง สว่างวงศ์ โจทก์ นายสุเมธ หังสพฤกษ์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 537 , ม. 1402 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486