ฎีกาที่ 460/2488

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ของกรมป่าไม้ จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาและขนเอาไปเลื่อยจริง โดยไม่ได้รับอนุญาตทั้งรู้ว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ เพราะมีดวงตราก็ดี จำเลยไม่มีผิดฐาน ลักทรัพย์ เพราะจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ และได้เก็บเอาไปโดยเจตนาทุจริต คงผิดตามพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 ม.43,47 เท่านั้น

โจทก์ฟ้องว่าจำเลย ลักทรัพย์ หรือรับของโจรไม้ของกรมป่าไม้จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาค้างอยู่ในสวนผู้มีชื่อริบฝั่งแม่น้ำวัง และได้ขนลากไปไว้ในบ้านของจำเลยเพื่อ+ใช้จริงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใด ไม้รายนี้มีดวงตราเจ้าพนักงานกรมป่าไม้ อันแสดงว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ และจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นไม้ใช้ในราชการกรมป่าไม้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. 2484 ม.43 และ 72 ส่วนข้อหาฐาน ลักทรัพย์ ไม่ปรากฎว่าไม้ของกลางอยู่ในความครอบครองของเจ้าทรัพย์ จำเลยไม่มีผิดฐาน ลักทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษฐาน ลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ของกลางยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ ไม้หายเมื่อใดจำเลยไม่ได้ให้การถึง และที่จำเลยเก็บไม้ของกลางไปจำเลยก็ไม่ได้รับว่าเอาไปโดยทุจริต โจทก์ไม่ได้สืบให้เห็นว่าจำเลยเอาไม้ไปจากความยึดถือของเจ้าทรัพย์โดยเจตนาทุจริต จำเลยไม่มีผิดฐาน ลักทรัพย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2488 อัยยการลำปาง โจทก์ นายคำมี จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 294 , ม. 318 , ม. 321 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 43 , ม. 73