ฎีกาที่ 448/2488
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
จำเลยเก็บของตกได้โดยไม่รู้ว่าเจ้าของกำลังติดตามอยู่และสถานที่ ๆ เก็บได้ก็เป็นถนนหลวง ดังนี้จำเลยมีความผิดฐานยักยอกเก็บของตกไม่ใช่ ลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยฟังข้อเท็จจริงคนละอย่าง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ตาม ม.318 , จำเลยที่ 2 ตาม ม.288 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม ม.318 ส่วนจำเลยที่ 2 เพียงแต่ดึงธนบัตร์ไปจากจำเลยที่ 1 ไม่มีเถยยะจิตต์เป็นโจร ไม่มีผิดให้ยกฟ้อง โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยที่ 1 เก็บธนบัตรได้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอใหลงโทษจำเลยทั้งสอง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เก็บธนบัตร์ใบละพันซึ่งนางหลั่ง-เฮียงโจทก์ทำตกไว้ได้ 1 ฉะบับ เจ้าทรัพย์รู้ตัวหลังจากทำธนบัตรตกชั่วขณะเดียวว่าธนบัตรตกหายเมื่อตนกำลังยืนคอยรถอยู่ที่ถนน จำเลยที่ 1 เก็บได้แล้วได้นำไปให้คนอื่นๆ ดูในระหว่างที่กำลังดูกันอยู่จำเลยที่ 2 ได้มาหยิบเอาไปเสีย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้เก็บธนบัตรใบละพันไปจริง และเมื่อตามรูปคดีไม่ปรากฎว่า จำเลยที่ 1 ได้รู้ว่าเจ้าทรัพย์กำลังติดตามอยู่ ทั้งสถานที่เก็บก็เป็นถนนหลวงเมื่อจำเลยยักยอกเอาไว้ไม่ทำตามที่กฎหมายบังคับ จำเลยก็มีความผิดฐานยักยอกเก็บของตกตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 318 ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่าไม่มีเถยยะจิตต์ดังศาลชั้นต้นชี้ขาด จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 448/2488 อัยยการอุบลราชธานี,นางหลั่งเฮียง วงศ์วาณิช โจทก์ ด.ช.วิจิตร สีคำมา,นางทอม สีคำมา จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 318 ป.วิ.อ. ม. 219