ฎีกาที่ 621/2488

โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง จำเลยยื่นคำคัดค้าน เมื่อศาลสั่งอนุญาตแล้ว จำเลยก็มิได้คัดค้านดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาแล้ว จำเลยจะยกขึ้นอุทธรณ์ไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 226 (2)

โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่อง ที่ดิน โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย จำเลยให้การว่าไม่ได้ล้อมรั้วรุก ที่ดิน ของโจทก์ ที่ ๆ ล้อมรั้วเป็นที่ของจำเลย โจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่า แม้ ที่ดิน พิพาทจะอยู่ในเขตต์โฉนดของจำเลย ๆ ก็หมดสิทธิ เพราะจำเลยปล่อยให้นางนิ่มและโจทก์ครอบครองโดยปรปักษ์ด้วยความสงบและเปิดเผยมากว่า 10 ปีแล้ว ขอให้แสดงว่า ที่ดิน พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยคัดค้านว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการตั้งรูปเปลี่ยนแปลงใช้ความสำคัญผิดวิธีพิจารณา ไม่ควรอนุญาตให้เพิ่มเติมฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ฟ้องเพิ่มเติมได้ ฝ่ายจำเลยมิได้มีคำโต้แย้งว่าอย่างใดอีก ศาลชั้นต้นสืบพะยานแล้วพิพากษาว่าที่พิพาทและต้นไม้ที่ฟ้องเป็นของโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้อง ให้รื้อรั้วออกไปให้พ้นที่ของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การเพิ่มคำฟ้องกระทำถูกต้องตาม ป.ม.วิ.แพ่ง ม.179,180 แล้ว ที่พิพาทจำเลยละทิ้งไม่ได้ครอบครองตั้งแต่นางนิ่มเป็นเจ้าของ ที่ดิน เมื่อโจทก์ซื้อแล้ว โจทก์ได้ปกครองต่อจากนางนิ่มตลอดมาไม่น้อยกว่า 10 ปี จำเลยขาดการครอบครอง จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว เห็นว่าคดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาข้อเท็จจริงตาม ม.248 มีข้อที่ศาลว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการต้องห้ามตาม ม.180 (1) หรือไม่ แต่ความข้อนี้ปรากฎตามรายงานพิจารณาของศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมได้ นัดสืบพะยานโจทก์ก่อน จนกระทั่งศาลพิพากษา ฝ่ายจำเลยมิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลเรื่องอนุญาตให้ฟ้องเพิ่มเติมอย่างใด เป็นแต่คัดค้านไว้เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องซึ่งเป็นเวลาก่อนศาลมีคำสั่ง จำเลยฎีกาในข้อที่ไม่ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่ง ม.226 ข้อ 2 จึงให้ยกฎีกาจำเลย คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2488 นายเหรียญ สีถั่ว โจทก์ นายชุ่ม ชันนาค , นางสาย ขันนาค จำเลย ป.วิ.พ. ม. 179 , ม. 226 (2)