ฎีกาที่ 550/2488

จำเลยแปรรูปไม้และมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองเกินกว่า .20 เมตร์ลูกบาศก์โดยไม่รับอนุญาตแม้ไม้นั้นจำเลยจะได้ซื้อมาเป็นต้นซุงอันได้เสีย ภาษี แล้วก็ตามก็เป็นของต้องริบตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ มาตรา 74 เพราะการมีไว้ในครอบครองเป็นความผิด

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจตั้งโรงเลื่อยไม้อันเป็นโรงงานแปรรูปไม้ทำการเลื่อยไม้สักทำเป็นกระดานอันเป็นการแปรรูปไม้กับบังอาจมีกระดานไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามรวม 1+ แผ่น คิดเป็นไม้ 3.24 เมตรลูกบาศน์ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การว่า ได้แปลงไม้กระดานโดยไม่ได้รับอนุญาตจริง แต่ไม้ทีแปลงนี้ได้ซื้อมาเป็นต้นซุงอันเสีย ภาษี ตามกฎหมายแล้ว ขอให้ศาลสั่งคืนไม้ของกลางให้จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย แต่ไม่ริบไม้ของกลาง เพราะเห็นว่าไม้ของกลางโดยสภาพไม่เป็นผิด ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ไม้ของกลางจำเลยแปรรูปเป็นกระดานขึ้นจากต้นซุง ซึ่งจำเลยได้มาอยู่ในความครอบครอง โดยซื้อมาและเป็นไม้ที่เสีย ภาษี ตามกฎหมายแล้วก็จริง แต่จำเลยแปรรูปไม้นั้นโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วมีไม้นั้นไว้ในครอบครองต่อมา การครอบครองไม้แปรรูปอันมีจำนวนถึง 3.24 เมตรลูกบาศน์ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 48 อีก จึงต้องริบตามมาตรา 74 พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ริบไม้ของกลาง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 550/2488 อัยยการนครปฐม โจทก์ นานตุ้น แซ่โค้ว จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48 , ม. 74