ฎีกาที่ 540/2488
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานไม่ทำบัญชีตามพระราชบัญญัติการซื้อน้ำตาล แต่โจทก์ไม่ได้ระบุไว้ในฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้า หรือผู้รวบรวม อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องทำบัญชีดังนี้ ต้องยกฟ้องโจทก์ อ้างฎีกาที่ 527/2488 ผู้พิพากษารับรองฎีกาไว้ก่อนคู่ความฎีกาก็ได้
ย่อยาว
คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ฟ้องโทษจำเลย เพราะเหตุจำเลยมิได้นำจำนวนน้ำตาลลงบัญชีเป็นรายวันที่ซื้อมาและขายไป อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติ ภาษี การซื้อน้ำตาล พ.ศ.2485 มาตรา 26 โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นอีก โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีนั้นรับรองให้ฎีกา จำเลยแก้ว่าการรับรองนั้นรับรองก่อนโจทก์ฎีกาจึงเป็นการรับรองที่ไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การรับรองฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 221 นั้น แม้จะรับรองก่อนคู่ความฎีกาก็ฎีกาได้ (ฎีกาที่ 1207/2480) ส่วนในปัญหาเรื่องกำหนดโทษนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติ ภาษี การซื้อน้ำตาล พ.ศ.2485 และฉะบับที่ 2 พ.ศ.2487 กฎหมายกำหนดหน้าที่ทำบัญชีไว้ให้แก่ผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าและผู้รวบรวมเท่านั้น ฟ้องโจทก์หาได้แสดงให้เห็นไม่ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าหรือผู้รวบรวมอย่างใดอย่างหนึ่ง อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยเป็นบุคคลที่มีหน้าที่ทำบัญชี จึงยังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2488 อัยยการเพ็ชรบุรี โจทก์ นายผวน ศิริพันธ์ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) , ม. 221. พ.ร.บ.ภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.2485 ม. 3 พ.ร.บ.การซื้อน้ำตาล (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2477 ม. 6