ฎีกาที่ 661/2488

พ.ร.บ.อากร ฆ่า สัตว์ 2488 ไม่มีบทบัญญัติเรื่องขายเนื้อสุกรจะต้องได้รับอนุญาตฉะนั้นแม้จำเลยจะถูกฟ้องเรื่องขายเนื้อสุกร โดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ.ควบคุมการ ฆ่า สัตว์ พ.ศ.2481 ศาลก็ต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการ ฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 มาตรา 6,10 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการ ฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการ ฆ่า สัตว์ พ.ศ.2488 ม.3 บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการ ฆ่า ขาย พ.ศ.2481 ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 8 และเมื่อตรวจดูบทอากรการ ฆ่า สัตว์ พ.ศ.2488 แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2488 อัยยการจังหวัดชลบุรี โจทก์ นายซ้ำซ้อง แซ่ลี้ จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 39 (5)