ฎีกาที่ 451/2488

ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ด้วยเหตุ 2 ประการต่างหาก โจทก์ฎีกาคัดค้านแต่เหตุเดียวย่อมไม่มีทางชนะคดีได้ศาลฎีกาจึงไม่ต้องพิจารณาเหตุที่โจทก์ฎีกาว่าจะฟังได้หรือไม่

โจทก์ฟ้องว่า จำเลย หมิ่นประมาท ส.ต.ต. ประสิทธิ์ และสู้ขัดขวางไม่ให้ ส.ต.ต. ประสิทธิจับกุมจำเลยตามหน้าที่ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น ไม่เชื่อในข้อ หมิ่นประมาท แต่เชื่อว่าจำเลยได้ขัดขวางไม่ยอมให้ ส.ต.ต. ประสิทธิจับกุม พิพากษาลงโทษตามอาญา ม.119 ปรับ 20 บาท โจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ เชื่อว่า จำเลย หมิ่นประมาท ส.ต.ต.ประสิทธิจริงพิพากษาปรับ 10 บาท ตามอาญา ม.116 ส่วนข้อหาฐานขัดขวางเจ้าพนักงานตามอาญา ม.119 นั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยก โดยฟังว่าจำเลยไม่ได้ต่อสู้ขัดขวาง นอกจากนั้นเจ้าพนักงานไปจับจำเลยในที่ระโหฐานในเวลากลางคืนโดยไม่มีหมายจับหมายค้นและไม่ใช่กรณีฉุกเฉินอย่างยิ่ง เป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วย วิ.อาญา ม.81 ข้อ 1 และ ม.96 ข้อ 2 แม้จำเลยจะได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน จำเลยก็ยังไม่มีความผิด โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้กระทำการขัดขวางเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตาม อาญา ม.119 ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มิได้ฎีกาคัดค้านข้อกฎหมายที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นกล่าว โจทก์คงฎีกาแต่ในข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้กระทำการขัดขวางเจ้าพนักงาน ฎีกาโจทก์จึงชนะคดีไม่ได้ โดยไม่ต้องพิจารณาว่าข้อเท็จจริงฟังได้หรือไม่ว่า จำเลยได้กระทำการขัดขวางการจับกุมของเจ้าพนักงาน ให้ยกฎีกาโจทก์ โดยพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451/2488 อัยยการร้อยเอ็ด โจทก์ นายเคน ภูมิประเสริฐ จำเลย ป.อ. ม. 119 ป.วิ.อ. ม. 218 , ม. 220 , ม. 195 วรรคสอง