ฎีกาที่ 1023/2487

ผู้ใดจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิด ผู้จำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีสรรพสามิตต์กำหนดไม่ว่าในเขตต์หรือนอกเขตต์จำหน่ายยาสูบมีความผิด แต่มีผิดฉะเพาะผู้ขายเป็นการค้า ฟ้องว่าจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาต+ประกาศกำหนดเขตต์ยาสูบผิดไป ไม่เป็นเหตุยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจจำหน่ายยาซิกาแรต 1 ซอง โดยไม่มีใบอนุญาตให้จำเลย และจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนด ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบในเขตต์ยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 17 และ 39ส่วนการจำหน่ายเกินราคาจะต้องเป็นผู้มีสิทธิจำหน่ายยาสูบโดยชอบ จำเลยจึงไม่มีผิดฐานนี้ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำหรับการจำหน่ายยาสูบโดยมิได้รับอนุญาตนั้น แม้โจทก์อ้างประกาศรัฐมนตรีลงวันที่มกราคม 2485 ซึ่งเป็นการอ้างอิง เพราะประกาศกระทรวงการคลังเรื่องกำหนดเขตต์ยาสูบตาม พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ที่โจทก์อ้างขอให้ลงโทษนั้น ลงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2486 ก็ดี แต่อย่างไรก็ดีการกระทำของจำเลยอยู่ในเขตต์จำหน่ายยาสูบหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงซึ่งจำเลยรับสารภาพแล้ว จึงลงโทษตาม ม.17 ได้ข้อหาฐานนี้จึงยุตติ ส่วนการจำหน่ายเกินราคานั้นเห็นว่าตามรูปการควบคุมจำหน่ายยาสูบแบ่งพื้นที่ควบคุมเป็น 2 ชนิด คือ เขตต์จำหน่ายยาสูบชนิด 1 นอกเขตต์อีกชนิด 1 ภายในเขตต์จำหน่ายยาสูบผู้ใดจะจำหน่ายยาสูบต้องได้รับอนุญาต นอกเขตต์ไม่ต้องรับอนุญาต มาตรา 18 กำหนดวิธีการและข้อห้ามไว้สำหรับผู้ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบแต่มาตรา 19 มิได้กล่าวถึงเรื่องเขตต์พื้นที่ จึงต้องหมายถึงพื้นที่ทั้งสองชนิด แต่ ม.19 ใช้คำว่าผู้ทำการจำหน่ายยาสูบซึ่งหมายความว่าบุคคลผู้ทำกิจการขายยาสูบให้แก่ ผู้บริโภค โดยทั่ว ๆ ไป คือผู้ขายยาสูบเป็นการค้านั่นเอง ซึ่งจะเห็นได้จากกฎกระทรวงคลังข้อ 2 ซึ่งเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตฉะเพาะผู้ขายยาสูบจำนวนมากแก่ ผู้บริโภค แต่ฟ้องมิได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงลงโทษฐานนี้ไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1023/2487 อัยยการเชียงใหม่ โจทก์ นายเง็กจือ แซ่ตั้ง จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 16 , ม. 17 , ม. 18 , ม. 19 , ม. 39 , ม. 40 กฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.2481 ม. 2 ประกาศกระทรวงการคลัง ลงวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2486 ป.วิ.อ. ม. 158 (6)