ฎีกาที่ 1165/2487

ฎีกาในข้อที่ว่าจะใช้มาตรา 39 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา ลดโทษให้จำเลยหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ 2 ฐาน รับของโจร โจรตาม ม.321 จำคุก 1 ปี ปรับ 600 บาท ลดตาม ม.59 กึ่ง 1 คงจำคุก 6 เดือน ปรับ 300 บาท ให้รอการลงอาญาจำคุกตาม ม.41-42 ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยที่ 2 มีกำหนด 1 ปี คำรับไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงไม่ลดโทษให้ จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ 2 ฉะเพาะ ในข้อกฎหมายว่า จะใช้ ม.59 ลดโทษให้จำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาว่าจำเลยที่ 2 ได้คืนของกลางให้แก่เจ้าพนักงานตั้งแต่เจ้าพนักงานยังไม่ได้พยานหลักฐานว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้กระทำผิดหรือทราบแน่ว่าของกลางนั้นอยู่ที่ไหน นับว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการบรรเทาผลร้าย อันเป็นเหตุอันควรได้รับความปราณีตามมาตรา 59 แต่ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกเหตุนี้ขึ้นปราณีลดโทษให้ จึงเป็นการคลาดเคลื่อน จึงพิพากษาให้ลดโทษจำเลย 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1165/2487 อัยการอุตตรดิตถ์ โจทก์ นายวิชัย พานฟ้า นายวิจิตร อิ่มพูน จำเลย ป.อ. ม. 59 ป.วิ.อ. ม. 220