ฎีกาที่ 858-860/2486

โจทฟ้องว่ากะบือถูกคนร้ายลักไป ต่อมาจับกะบือได้จากจำเลยโดยจำเลยเปนผู้ร้ายลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,321. ดังนี้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม.

โจทฟ้องเปน 3 สำนวนว่า กลางคืนระหว่าง 19-20 มีนาคม 2486 คนร้ายลักกะบือของนายขาว นายเล็ก นายไพทูรย์ไปคนละ 1 ตัวรุ่งขึ้นเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกะบือของกลางซึ่งจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย เวลาไม่ปรากตระหว่างวันที่ 19-21 เดือนเดียวกันนั้นขอไห้ลงโทสตาม ม. 293,294,321. จำเลยไห้การปติเสธ สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยที่ 1 ตาม ม. 321 จำคุกสำนวนละ 1 ปี จำเลยที่ 2 ไห้ปล่อยไป จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ลงโทสจำคุกจำเลยที่ 1 สองปี จำเลยดีกาว่าคดีนี้โจทฟ้องหาว่าจำเลยทำผิดทั้ง ลักทรัพย์ และรับของโจรวันเวลาเกิดเหตุก็เปน 2 เวลา เปนฟ้องเอาเปรียบจำเลยยากที่จำเลยจะต่อสู้นับว่าเปนฟ้องเคลือบคลุม สาลดีกาเห็นว่า ฟ้องโจทไม่เคลือบคลุมทั้งไม่เปนการยากแก่การต่อสู้คดี เพราะฟ้องโจทกล่าวเปนกิจะลักสนะสแดงวันเวลาที่กะบือถูกลักสแดงระหว่างวันที่ซึ่งจำเลยรับของโจร และเวลาไม่ปรากตโจทก็ว่าเวลาไม่ปรากต คดีโจทไม่ได้ฟ้องว่า ลักทรัพย์ และรับของโจรแต่โจทฟ้องว่าจำเลย ลักทรัพย์ หรือรับของโจรสแดงว่าโจทบันยายข้อความไนฟ้อง จำเลยพอเข้าไจข้อหาได้ดีแล้ว และจะเห็นได้จากฟ้องว่าเวลากะบือถูกลักและเวลาจำเลยรับกะบือไว้ไกล้ชิดกัน เมื่อทางพิจารนาได้ความว่าเวลาลักกับเวลารับ กะบือได้จากจำเลยไกล้ชิดกันมากจนไม่น่าคิดว่าจะมีเวลาเปลี่ยนมือกันได้ สาลก็อาดลงโทสถาน ลักทรัพย์ หรือรับของโจทก็ได้ไนคดีชนิดนี้ก็เปนการชอบแล้ว ที่โจทจะขอไห้ลงโทสถานไดถานหนึ่ง แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนแก่รูปคดี ฉะนั้นฟ้องโจทจึงไม่เคลือบคลุมพิพากสายืนตาม. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858 - 860/2486 อัยการจังหวัดตราด โจท นายง้วนตันหยง ที่ 1 นายหนวนหงี่คะนอง ที่ 2 จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 293 , ม. 321. ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 192.