ฎีกาที่ 551/2486

ฟ้องโจทก์ระบุรายการทรัพย์เป็นจำนวนเงินมาก แต่คำขอท้ายฟ้องขอเอาแต่น้อยโดยไม่ปรากฏว่า โจทก์ประสงค์จะเรียกร้องเอาเงินจำนวนไหนเท่าไร ดังนี้ ต้องเรียกค่าขึ้นศาลเต็มรายการทุกจำนวนไม่ใช่เสียค่าขึ้นศาลเฉพาะจำนวนที่ขอท้ายฟ้อง ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 20/2486

โจทฟ้องว่าหม่อมเจ้าอัปสรสมานเปนหนี้เงินโจท 10 กว่ารายการ ซึ่งกล่าวโดยชัดแจ้งทุกรายการ รวมทั้งสิ้นเปนเงิน 455228 บาท 93 สตางค์ จำเลยเปนผู้จัดการ มรดก หม่อมเจ้าอัปสรสมาน มีหน้าที่จะต้องจ่ายเงินจำนวนที่กล่าวนั้นไห้โจท แต่ไม่ยอมจ่าย โจทจึงติดไจเรียกร้องส่วนได้ของโจทแต่เพียง 200000 บาท จำเลยไห้การต่อสู้ และว่าโจทเรียกร้องเพียง 200000 บาท ก็เพื่อหลีกเลี่ยงค่าทำเนียมสาล สาลชั้นต้นดำเนินการ พิจารนา+พยานไปบ้างแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทอ้างสิทธิเรียกร้องหลายข้อ แต่ละข้อเปนจำนวนเงินต่างกัน และคำขอท้ายฟ้องเรียกเงินเพียง 200000 บาท และได้เสียค่าทำเนียมสำหรับจำนวนนี้ซึ่งไม่ชัดเจนว่าเปนจำนวนทุนทรัพย์สำหรับสิทธิเรียกร้องไดบ้าง จึงไห้โจทยื่นคำแถลงสแดงไห้ชัดว่าทุนทรัพย์ 200000 บาทนั้น สำหรับสิทธิเรียกร้องข้อไหนบ้าง แต่ละข้อเปนจำนวนเงินเท่าได โจทยื่นคำแถลงยืนยันว่าค่าทำเนียมที่โจทเสียเปนการชอบแล้ว และสาลได้รับฟ้องพิจารนาหลายปีแล้ว สาลแพ่งจึงมีคำสั่งไห้ยกคำฟ้องเสียตาม ป.ว.พ.ม. 18,27,172. โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาไห้ยกคำสั่งสาลชั้นต้นเสีย ไห้ดำเนินการพิจารนาคดีนี้ต่อไป แล้วพิพากสาตามกะบวนความ จำเลยดีกา สาลดีกาพร้อมกันประชุมปรึกสาว่าฟ้องระบุรายการทรัพย์เปนจำนวนมากแต่คำขอท้ายฟ้องขอเอาแต่น้อย และสาลสั่งไห้โจทสแดงว่า ที่ลดนั้น ลดไนรายการไหน เท่าได แต่โจทไม่ยอมสแดงเช่นนี้ เปนเรื่องที่สาลจะต้องพิจารนาทรัพย์ทุก ๆ รายการเต็มตามคำฟ้อง จัดว่าเปนทรัพย์พิพาท โจทจะต้องเสียค่าทำเนียมไห้ครบตามตาราง 1 ก. แห่ง ป.ว.ท. คดีนี้โจทเสียค่าทำเนียมเพียงแต่คำของยังไม่ถูกต้อง และไม่ปรากตว่าโจทได้ขัดขืนไม่ยอมเสียค่าทำเนียม จึงพิพากสาแก้++ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 551/2486 หม่อมเจ้าอมรสมานลักสน์ กิติยากร โจทก์ หม่อมเจ้านักขัตมงคล กับพวก จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172 , ม. 18 , ม. 27 , ม. 29 , ม. 149 , ตาราง 1