ฎีกาที่ 218/2486

ผู้ร้องสอดร้องขอแบ่งสมรสไนชั้นอุธรน์ สาลอุธรน์สั่งยกแล้วก็ไม่ควนสั่งสงวนสิทธิไห้ผู้ร้องไนอันที่จะว่ากล่าวไนเรื่องสินสมรสต่อไป

โจทและผู้ร้องสอดฟ้องและร้องขอแบ่ง มรดก โดยอ้างว่าเปนบุตรและภรรยาของนายกิมชุนผู้วายชนม์ จำเลยไห้การปติเสธและต่อสู้ว่าฟ้องโจทขาดอายุความ สาลชั้นต้นพิจารนาแล้ววินิจฉัยว่าคดีโจทไม่ขาดอายุความ พิพากสาไห้แบ่ง มรดก โจท ผู้ร้องสอดและจำเลยยื่นฟ้องอุธรน์สาลอุธรน์พิพากสายืน เว้นแต่ไนข้อที่แบ่งส่วนสมรสไห้นางพั้งนั้น ตามคำร้องนางพั้งนั้น ขอแต่ส่วนแบ่ง มรดก มิได้ขอส่วนแบ่งสมรส เพิ่งจะมาร้องขอไนชั้นอุธรน์ฟังไม่ขึ้น แต่ไม่ตัดสิทธิไนการที่จะว่ากล่าวไนส่วนสมรสที่ยังไม่ได้แบ่งต่อไป จำเลยดีกาว่าคดีโจทขาดอายุความและไนข้อที่สาลอุธรน์วินิจฉัยว่า ไม่ตัดสิทธินางพั้งไนการแบ่งสมรสเปนการเกินคำขอด้วย สาลดีกาเห็นพ้องด้วยสาลล่างทั้ง 2 ว่าโจทจำเลยและผู้ร้องได้ครอบครองทรัพย์ มรดก ร่วมกันมา คดีโจทไม่ขาดอายุความส่วนไนปัญหาที่สาลอุธรน์พิพากสาว่าไม่ตัดสิทธินางพั้งไนการที่จะว่ากล่าวไนส่วนสมรสว่าซึ่งเปนเหตุไห้จำเลยดีกาขึ้นมานั้น สาลดีกาเห็นว่าไนปัญหาข้อนี้นางพั้งมิได้ดีกาขึ้นมา คดีย่อมไม่มีประเด็นที่จะต้องพิจารนาถึงสิทธิของนางพั้ง และคดีไม่มีเหตุสมควนที่จะสั่งสงวนสิทธิของนางพั้ง จึงพิพากสาแก้ฉเพาะไนข้อไม่ไห้สงวนสิทธินางพั้ง นอกนี้คงพิพากสายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2486 นางสาวเจือ ชุลยกิติ โจทก์ นางทอง อันธ์เริกส์ จำเลย นายเอี้ยม นายเม้ง นางทั้ง ชุลยกิติ นายคุน ชุลยกิติ ผู้ร้องสอด ป.พ.พ. ม. 1517 ป.วิ.พ. ม. 55 , ม. 57 , ม. 148