ฎีกาที่ 220/2486

เมื่อข้อเท็ดจิงเปนเรื่องที่งอกชายเลนหน้าที่ดินโจท และจำเลยขออาสัยปลูกเรือนหยู่จึงอ้างมาตรา 1309 ฯ อันเปนเรื่องเกาะ ฯลฯ มาตรา 1375 วัค 8 เรื่องแย่งการครอบครองและมาตรา 1382 ซึ่งเปนเรื่องการครอบครองโดยปรปักส์มาปรับกับรูปคดีดังกล่าวไม่ได้

คดีฟังได้ว่าที่พิพาทเปนที่งอกชายเลนหยู่หน้าที่ดินโฉนดที่ 3161 ของโจท ซึ่งซื้อมาจากเจ้าพระยาวรพงส์ ครั้งเปนที่ของเจ้าพระยาวรพงส์ ๆ ปลูกโรงเรือนไห้รัถบาล เช่า เปนที่ทำการด่านพาสีพายในจำเลยรับราชการเปนนายด่านได้ขออาสัยเจ้าพระยาวรพงส์จอดแพหยู่ติดกับด่านนั้น ต่อมาด่านพาสีเลิกและโรงเรือนนั้นชำรุด เจ้าพระยาวรพงส์รื้อเสียจำเลยจึงขออาสัยต่อโจทยกเรือนขึ้นที่ตรงที่จอดแพโจทอนุญาตแล้วไห้คนไปตรวดเห็นว่าจำเลยปลูกไหย่โต จึงขอไห้จำเลยทำสัญญา เช่า แต่จำเลยไม่ยอม สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นไห้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ชายเลนหน้าที่ดินของโจทและรื้อถอนโรงเรือนสิ่งปลูกส้างออกไป จำเลยดีกาเปนปัญหาข้อกดหมายว่า 1. ต้องยกประมานกดหมายแพ่ง ฯ มาตรา 1309 มาปรับกับคดีนี้จึงจะชอบ 2. กรนีนี้ต้องถืออายุความตามมาตรา 1375 วัค 2 3. จำเลยปกครองมาโดยความสงบ 30 ปี เสสแล้ว ย่อมได้กับสิทธิ์ตามมาตรา 1382 สาลดีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจิงที่สาลอุธรน์วินิจฉัยมา ที่พิพาททรายนี้เปนที่งอกชายเลนหยู่หน้าที่ของโจทและจำเลยขออาสัยปลูกเรือน มาตรา 1309 ที่จำเลยดีกาขึ้นมาเปนเรื่องเกาะ ฯลฯ ไม่ไช่เรื่องที่งอกชายเลน มาตรา 1375 วัค 2 เปนเรื่องแย่งการครอบครองดีกาข้อ 3 เปนเรื่องครอบครองโดยปรปักส์ รูปคดีปรับกับกดหมายที่จำเลยอ้างไม่ได้พิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 220/2486 ม.ร.ว.หยิงสนิช อิสรเสนา โจทก์ นายสงวน สายเมือง จำเลย ป.พ.พ. ม. 1308 , ม. 1309 , ม. 1375 วัค 8 , ม. 1382