ฎีกาที่ 776/2485

ตำรวจลักฝิ่นของกรมสรรพสามิตซึ่งเก็บไว้สถานีตำรวจไม่เป็นความผิดตาม ม.294 ข้อ 4 และ ข้อ 5.

ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเป็นตำรวจสมัร ฝิ่นทีหายไปของกรมสรรพสามิตเพื่อขายแก่ร้านจำหน่ายฝิ่น เก็บไว้ที่สถานีตำรวจจำเลยเป็นผู้ลักฝิ่นรายนี้ไป ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยลักฝิ่นไปเพียงครั้งเดียว พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 (1) มีกำหนด 2 ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยได้ ลักทรัพย์ ทั้ง 4 คราว แต่สามคราวก่อนไม่ปรากฏว่าฝิ่นหายเวลาใด จึงลงโทษตามมาตรา 288 ให้รวมกระทงลงโทษเป็นจำคุกจำเลย 3 ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ในข้อวางโทษจำเลยส่วนข้อที่โจทย์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 ข้อ 4-5 นั้น เห็นว่าฝิ่นรายนี้ไม่ใข่ของใข้สำหรับราชการ เพราะส่งมาขายจึงเอาผิดแก่จำเลยตามข้อ 4 ไม่ได้และกรมสรรพสามิตเจ้าของฝิ่นก็ไม่ใช่นายจ้างจำเลย จึงลงโทษจำเลยตามข้อ 5 ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 776/2485 อัยการนราธิวาส โจทก์ พลตำรวจสุข คงหิรัญ จำเลย ป.อ. ม. 293 (1) , ม. 288 , ม. 294 (5 (4)