ฎีกาที่ 1045/2485

ไบเหยียบย่ำซึ่งออกทับที่ที่เขาครอบครองหยู่ก่อนย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้ครอบครอง

โจท+อ้างกัมสิทธิไนที่นารายพิพาท โดยข้อเท็ดจิงฟังได้ว่า โจทได้เข้าถางทำที่แต่ปี 2480 จำเลยร้องขอไบเหยียบย่ำเมื่อเดือนมีนาคม 2484 แต่ได้รับไบเหยียบย่ำเมื่อ 21 กรกดาคม 2484 คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่โจทเข้าครอบครองที่โดยมิได้ขอจับจองไห้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ออกโฉนด ที่ดิน ฉบับที่ 6 แต่จำเลยได้รับไบเหยียบย่ำเช่นนี้ ไครจะมีสิทธิไนที่พิพาทดีกว่ากัน สาลดีกาพร้อมกันปรึกสาเห็นว่าโจทได้เข้าครอบครองทำที่พิพาทหยู่ก่อนจำเลยขอไบเหยียบย่ำตั้ง 3 ปี การที่โจทเข้าถางทำที่พิพาทจนเปนนานั้น นับว่าโจทได้สิทธิครอบครองตาม ป.พ.พ.มาตรา 1367 หยู่ก่อนที่จำเลยร้องขอไบเหยียบย่ำแล้ว ส่วนจำเลยนั้นแม้จะได้รับไบเหยียบย่ำก็ไม่มีสิทธิดีกว่าโจท ด้วยเหตุที่นี้มิไช่ว่างเปล่า จำเลยจะไช้สิทธิไนไบเหยียบย่ำซึ่งออกทับที่ที่โจทได้ครอบครองหยู่ยันต่อสิทธิของโจทไม่ได้ จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ที่ห้ามไม่ไห้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องกับที่พิพาท. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1045/2485 นายช้าง บุญตาแสน โจทก์ นายดาบเพี้ยน พงส์ประไพ จำเลย ป.พ.พ. ม. 1370 , ม. 1372 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 4 , ม. 5 , ม. 7