ฎีกาที่ 956/2485
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
กำนันแจ้งแก่ตำหรวดไห้จับกุมผู้กะทำผิด แล้วไปรับเงินจากผู้ถูกจับและไปพูดต่อตำหรวดเพื่อไห้ปล่อยตัวผู้ถูกจับไปนั้นไม่เปนเรื่องไห้และรับสินบนตามมาตรา 138
ย่อยาว
โจทฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ไห้สินบนแก่จำเลยที่ 2 ซึ่งเปนกำนัน จำเลยที่ 2 รับเงินสินบนนั้น ขอไห้ลงโทสตามมาตรา 125,126,138 ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยที่ 2 ไปแจ้งแก่ตำหรวดว่าจำเลยที่ 1 ค้ายางโดยไม่ได้รับอนุญาต ตำหรวดไปจับจำเลยที่ 1 ๆ ว่าเปนของผู้มีชื่อฝากไปบ้านกล่ำ ไม่ได้ ซื้อขาย กัน ตำหรวดไปตามจำเลยที่ 2 มา และแจ้งข้อแก้ตัวของจำเลยที่ 1 ไห้ซาบ จำเลยที่ 2 ได้ไปพูดกับจำเลยที่ 1 ที่หลังห้อง แล้วจำเลยที่ 1 ได้มอบเงินไห้จำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 ออกมาพูดว่า เรื่องนี้หย่าจับกุมเลย แต่ตำหรวดไม่ยอม. สาลจังหวัดระยองวินิฉัยว่าจำเลยที่ 2 รับเงินไว้เพื่อจะช่วยจำเลยที่ 1 ไม่ไห้ถูกจับกุมส่วนจำเลยที่ 1 รู้แล้วว่าจำเลยที่ 2 เปนเจ้าพนักงานได้ไห้เงินไปเพื่อไห้พ้นผิดเรื่องค้ายาง จึงลงโทสจำเลยทั้ง 2 ตามมาตรา 138 จำเลยที่ 2 อุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่าไม่ไช่เรื่องไห้และรับสินบน จึงพิพากสายกฟ้องปล่อยจำเลยทั้ง 2 คน โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ตำหรวดจับจำเลยที่ 1 ไว้ไนความควบคุมแล้ว การที่จำเลยที่ 2 มาพูดจาและรับเงินจากจำเลยที่ 1 แม้จะฟังว่าเพื่อช่วยเหลือจำเลยที่ 1 ไห้พ้นจากการจับกุม ก็เปนเรื่องที่จำเลยที่ 2 ทำไปเปนส่วนตัว จะถือว่าเปนการกระทำหรือละเว้นไนหน้าที่เจ้าพนักงานไม่ได้ จึงไม่ไช่เรื่องไห้สินบนแก่เจ้าพนักงาน จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2485 อัยการระยอง โจทก์ นางกิมฉุ่น บุญช่วยเหลือ ที่1,นายหลัก ซื่อมากที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 125 , ม. 126 , ม. 138 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 35