ฎีกาที่ 625/2484

เจ้าหนี้ผู้ฟ้องขอให้เพิกถอนการฉ้อฉลไม่ต้องเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา,รัฐบาลมีอำนาจถือสิทธิหวงแหนการเก็บรังนกนางแอ่น และมีอำนาจทำสัญญาให้ผู้อื่นผูกขาดได้ การอ้างสำนวนความซึ่งอยู่ในศาลเป็นพะยานนั้นไม่จำต้องร้องขอให้ศาลเรียกมา พะยานซึ่งตีราคาสวนยางรายงานการสำรวจสวนซึ่งผู้อื่นไปตรวจทำมานั้นไม่นับว่าเป็นพะยานบอกเล่า ยื่นคำร้องขอแก้รายงานการพิจารณาของศาลโดยอ้างว่าศาลจดไว้ไม่ตรงตามข้อตกลงในเมื่อล่วงเลยมาถึง 9 วันศาลไม่อนุญาตได้ไม่ผิดกฎหมาย คดีฟ้องขอให้เพิกถอนการฉ้อฉล คู่ความเสียค่าธรรมเนียมอย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์ตลอดมา เมื่อศาลล่างพิพากษายืนกันมา คู่ความจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ฎีกาซึ่งไม่ได้ยกเหตุผลสนับสนุนนั้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยอ้างฎีกาที่ 1243/2479 ที่ 13/2480 ที่ 68/2480

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นหนี้อากรรังนกโจทก์เป็นเงินสองแสนบาทเศษแล้วจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญายอมโอนสวนยางซึ่ง จำนอง ไว้แก่จำเลยอื่นเป็นเงิน 75,000 บาทให้แก่จำเลยอื่น โดยจำเลยทั้งหมดรู้ว่าเป็นเหตุให้โจทก์เสียเปรียบจึงขอให้เพิกถอนการโอน ศาลจังหวัดสงขลาฟังว่าจำเลยทำสัญญายอมโอนสวนยางแก่กันโดยรู้ว่าเป็นเหตุให้โจทก์เสียเปรียบ จึงพิพากษาเพิกถอนการโอน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกากล่าวว่าคดีนี้โจทก์และศาลชั้นต้นถือว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ จำเลยมิได้คัดค้านในชั้นอุทธรณ์และฎีกา ทั้งได้เสียค่าขึ้นศาล 15 บาทอย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์ จำเลยจึงฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ปแล้ววินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายดังนี้ 1. เจ้าหนี้ผู้ฟ้องขอให้เพิกถอนการฉ้อตามประมวลกฎหมายแพ่งน มาตรา 237 ไม่ต้องเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา 2. จำเลยคัดค้านว่าศาลฟังว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ 1 ตามคำพิพากษาในคดีแดงที่ 84/2480 นั้นไม่ถูกต้องเพราะโจทก์เป็นเพียงระบุอ้างไว้ ไม่ได้ร้องขอให้เรียกสำนวนดังกล่าวนั้นมาประกอบการพิจารณา ศาลฎีกาเห็นว่าสำนวนที่อ้างอยู่ในศาล และเกี่ยวพันกับเรื่องนี้ ดจทก์ก็ได้อ้างไว้อ้างไว้แล้ว คำคัดค้านจึงฟังไม่ขึ้น 3. จำเลยคำดค้านว่ารัฐบาลไม่มีอำนาจทำสัญญาผูกขาดรังนกกับจำเลยที่+ และว่าสัญญาทำไม่ถูกระเบียบแบบแผน ทั้งไม่ใช่เรื่องที่จะฟ้องร้องยังโรงศาล ในข้อที่ว่าสัญญาทำไม่ถูกต้องระเบียบแบบแผนและไม่ใช่เรื่องที่จะฟ้องร้องทางโรงศาลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้ยกเหตุผลสนับสนุน จึงนับว่าจำเลยไม่มีเหตุที่จะคัดค้านคำพิพากษาศาลล่างได้ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย ข้อที่ว่ารัฐบาลไม่มีอำนาจทำสัญญาผูกขาดรังนกนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่รัฐบาลทำสัญญาให้จำเลยที่ 1 ผูกขาดเก็บรังนกนั้นแสดงอยู่ในตัวว่ารัฐบาลถือสิทธิหวงแหนในการเก็บรังนก และเวลานั้นเป็นรัฐบาลของพระมหากษัตริย์สมบูรณาญาสิทธิราชพระราชบัญญัติอากรรังนกไม่ลบล้างอำนาจรัฐาลที่มีอยู่นั้น และจำเลยก็ได้รับประโยชน์จากสัญญาในการได้รับอำนาจเก็บรังนกที่ผูกขาดได้แต่ผู้เดียว 4. จำเลยว่านายโฮมเป็นพะยานบอกเล่า ศาลฎีกาเห็นว่านายโฮมออกความเห็นในการตีราคาสวนยางด้วยตนเอง และการตีราคาไม่จำต้องไปตรวจดูด้วยตนเอง ตรวจดูรายงานก็อาจตีราคาได้ จึงหาใช่พะยานบอกเล่าไม่ 5. จำเลยว่าศาลจดรายงานพิจารราคลาดเคลื่อนจากที่ตกลงกันศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้คัดค้านจนล่วงเลยมาถึง 9 วัน ฉะนั้นที่ศาลไม่อนุญาตให้แก้จึงไม่ขัดต่อกฎหมาย ในที่สุดพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2484 กรมสรรพากร โจทก์ นายลิ่มยิ่มค้อที่ 1 นายย่องกี จำเลย เต็กที่ 2 นายกีบันยำที่ 3 นายกีบันสูนที่ 4 นายกีเต็กพังที่ 5 ป.พ.พ. ม. 237 พ.ร.บ.อากรรังนกอีแอ่น พ.ศ.2482 ป.วิ.พ. ม. 84 , ม. 89 , ม. 90 , ม. 95 , ม. 123