ฎีกาที่ 37/2484

ทำสัญญา ซื้อขาย ที่ดินและชำระราคาไปบ้างแล้วต่อมาคู่สัญญาตกลงยืดเวลาชำระราคา โดยผู้ซื้อยอมชำระดอกเบี้ยในเงินราคาที่ค้างชำระ ภายหลังผู้ซื้อใช้สิทธิบอกเลิกสัญญา ผู้ขายต้องคืนเงินราคาที่ผู้ซื้อชำระพร้อมทั้งดอกเบี้ยและต้องคืนดอกเบี้ยที่ผู้ซื้อชำระไปด้วย

ได้ความว่าเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม2473 จำเลยขายที่ดินเลขที่ 1539 เนื้อที่ 2100 ตรางวาให้โจทก์ราคา 10000บาท วางมัดจำ 300 บาท อีก 9700 บาทจะชำระในวันโอนขายภายในวันที่ 30 เมษายน2474 และตกลงกันว่าก่อนโอนจะสอบเขตต์เสียก่อนถ้าเนื้อที่ขาดจะลดราคาตามส่วนหรือผู้ซื้อ จะเลิกสัญญาก็ได้ ต่อมาวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2473 โจทก์จำเลยทำสัญญาแก่กันว่า จำเลยได้รับเงินจากโจทก์อีก 2700 บาท คงเหลือค่าที่ดิน 7000บาทจะชำระในวันโอนที่ดินกับว่าเมื่อถึงกำหนดวันที่ 30 เมษายน2474แล้วยังทำสัญญาโอนกันไม่ได้ ผู้ขายยอมเลื่อนเวลาไปอีก 6 เดือนโดยไม่ริบมัดจำถ้าครบ 6 เดือนผู้ซื้อยังไม่วางเงิน ผู้ซื้อยอมให้ดอกเบี้ยผู้ขายเดือนละ 30บาทในเงินที่ค้าง 7000 บาททุกเดือน ตั้งแต่นั้นมาโจทก์ได้ส่งดอกเบี้ยเสมอมาจนถึงวันที่ 8 กรกฎาคม 2481 จำเลยจึงขอโฉนดไปรังวัดที่ดิน โจทก์จึงงดส่งดอกเบี้ย ดอกเบี้ยที่ส่งไปแล้วเป็นเงิน 5,795 บาท 26 สตางค์ เมื่อรังวัดแล้วปรากฎว่าเนื้อที่ขาดไปจากหน้าโฉนด 156 ตรางวา โจทก์จึงบอกเลิกสัญญา และฟ้องเรียกเงินราคาที่ชำระไปแล้ว พร้อมทั้งดอกเบี้ยคืนกับเรียกดอกเบี้ยที่ชำระไปแล้วคืนด้วย ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลแพ่งโดยวินิจฉัยว่า เงินราคาที่ดิน 3000 บาทที่โจทก์ชำระแล้วนั้น จำเลยต้องคืนพร้อมทั้งดอกเบี้ยแต่เงินดอกเบี้ยที่โจทก์ชำระให้จำเลยนั้นเรียกคืนไม่ได้ เพราะสัญญาฉะบับหลังเป็นความผูกพันแยกออกต่างหากจากสัญญาฉะบับแรก และปฏิบัติต่อกันมาต่างหากจากสัญญาจะ ซื้อขาย ฉะนั้นการเลิกสัญญา ซื้อขาย ที่ดินจึงไม่พลอยทำให้สัญญาฉะบับหลังเลิกตามไปด้วย จึงพิพากษาให้จำเลยคืนราคาที่ดิน 3000บาทกับดอกเบี้ยในเงินจำนวนนี้ นอกนั้นให้ยก ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลล่างในข้อที่ให้คืนราคาที่ชำระแล้วกับดอกเบี้ยในเงินราคานั้น แต่สำหรับดอกเบี้ยที่โจทก์ชำระให้จำเลยนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยต้องคืนให้โจทก์ด้วย โดยสัญญาฉะบับหลังเป็นสัญญาเพิ่มเติมสัญญาเดิมซึ่งฉะบับหลังนี้ก็ระบุชัดว่าเพิ่มเติมสัญญาเดิม ฉะนั้นจึงต้องถือว่าเป็นสัญญารายเดียวกัน เมื่อโจทก์ขอเลิกสัญญาตามสิทธิที่มีอยู่ ก็ต้องให้คู่กรณีกลับคืนฐานะเดิม คือจำเลยต้องคืนเงินดอกเบี้ย 5,795 บาท 26 สตางค์นี้ด้วย จึงพิพากษาแก้ศาลล่างให้จำเลยคืนเงิน 5795 บาท 26 สตางค์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยตั้งแต่เวลาที่ได้รับไว้เป็นงวด ๆ ไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 37/2484 พระสุธรรมวินิจฉัย โจทก์ นางพัน แซ่เตียว จำเลย ป.พ.พ. ม. 391 , ม. 465