ฎีกาที่ 529/2484

+ายางซึ่งไม่มีคูปองกำกับจากต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร์โดยเจตนาหนี ภาษี นั้น ย่อมมีผิดฐานพาของหนี ภาษี ตาม พ.ร.บ.ศุลกากรด้วย. ความผิดฐานพาหนี ภาษี ศาลปรับจำเลยรวมกัน.

ได้ความว่าจำเลยที่ 2 ถึงที่ 12 ซึ่งมิได้ใบอนุญาตเป็นผู้ค้ายาง ได้บังอาจสมคบกันพายางพาราหนัก 3209 กิโลกรัม บรรทุกเรือจากรัฐกลันตันของอังกฤษ ซึ่งเป็นของที่ยังไม่ได้เสียค่าอากรเข้ามาในราชอาณาจักร์ไทยโดยมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีเกษตรราธิการ และไม่มีใบแสดงแหล่งกำเนิดซึ่งเจ้าหน้าที่ของรัฐกลันตันได้ออกให้ตามกฎหมายกำกับด้วย ตาม พ.ร.บ.ควบคุมยาง 2481 และมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง แล้วจำเลนได้ขายให้แก่ยางเช่งจำเลยที่ 1 โดยไม่มีใบอนุญาตให้ค้ายาง และมิได้มีใบคูปอง หรือใบสำคัญจำหน่ายยางกำกับยาง จำเลยที่ 1 ได้ซื้อยางนี้จากจำเลยที่ 2 ถึงที่ 12 โดยรู้ว่าเป็นของหนี ภาษี . ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 8 และจำเลยที่ 2 ถึงที่ 12 ตามาตรา 14 พระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ.2481 และจำเลยทั้งหมดมีความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.2469 มาตรา 27 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2482 ฉะบับที่ 9 นายเซ่งหรือสมุห์จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยควรมีความผิดตามมาตรา 8 พ.ร.บ.ควบคุมยาง 2481 เพียงบทเดียว ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม พ.ร.บ.ศุลกากร 2469 มาตรา 27 แต่บทเดียว นอกจากนี้ยืน. นายเช่งหรือสมุห์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อค้านของจำเลยที่ว่ายางรายนี้ไม่อาจเสีย ภาษี ได้ เพราะนำเข้ามาผิด พ.ร.บ.ควบคุมยาง จึงผิดฐานหลีกเลี่ยง ภาษี ศุลกากรไม่ได้นั้น เห็นว่าตามมาตรา 27 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากรนั้นจะหลีกเลี่ยง ภาษี ศุลกากรโดยวิธีใด ๆ ก็ดีเช่นอย่างคดีนี้ ก็เป็นผิดฐานหลีกเลี่ยง ภาษี ศุลกากรได้ และข้อที่จำเลยว่าฟ้องของโจทก์ไปปฏิบัติตามมาตรา 158 (5) จึงควรยกฟ้องเสียตามมาตรา 161 แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญานั้นเห็นว่าฟ้องบรรยายความว่าจำเลยเจตนาหลีกเลี่ยง ภาษี อากรนำยางรายนี้เข้ามาในราชอาณาจักร์ซึ่งยางนั้นไม่ได้เสียค่าอากรโดยถูกต้องย่อมเป็นการสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้แล้ว และข้อที่จำเลยคัดค้านว่าศาลไม่ควรปรับจำเลยรวมกัน ควรแบ่งค่าปรับเรียงตัวจำเลยเป็นส่วน ๆ ไป ก็เห็นว่าการกระทำผิดรายนี้เป็นความผิดรายเดียวกันและจำเลยสมคบกระทำผิดด้วยกัน ที่ปรับรวมกันจึงเป็นการชอบด้วยกฎหมายแล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2484 อัยยการนราธิวาส โจทก์ นายเช่งหรือสมุห์ ธัญวงศ์ นายมานะ สาอิ นายอาลี หะยีอาแว นายดอเลาะ อาแวดีราแม นายยะโก๊ะ สาและ นายดือราแม มูซอ นายยุโนะ มามะ นายสะมะแอ สาและ นายยุโซะ การิ นายด่า โอะ ยุโซะ นายมา มะ ห่ะยีสะมะแอ นายดอเลาะ อาแว จำเลย ป.อ. ม. 22 พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 8 , ม. 14 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) , ม. 161