ฎีกาที่ 887/2484

เจ้าพนักงานเข้าตรวจจับสุราและฝิ่นที่บ้านจำเลยที่ 1 โดยไม่ได้แสดงหมายตั้งและแต่งกายอย่างราษฎรธรรมดา จำเลยที่ 1 หนีออกไปและร้องโวยวายขึ้นจำเลยที่ 3 อยู่คนละบ้านกันได้มาช่วยทำร้ายเจ้าพนักงานโดยเข้าใจผิดว่าเป็นผู้ร้าย แล้วไปแจ้งเหตุต่อผู้ใหญ่บ้านไว้ เมื่อจำเลยเข้าใจผิดโดยจริงใจว่าเจ้าพนักงานเป็นผู้ร้ายเช่นนี้การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่เป็นผิดฐานทำร้ายเจ้าพนักงาน

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1,2 มีฝิ่นและกล้องสูบฝิ่น สูบฝิ่นและจำหน่ายฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยที่ 1,2,3 มีปืน 2 กระบอกโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานทำการจับกุมจำเลยที่ 1,2 ฐานมีฝิ่นและสูบฝิ่น จำเลยที่ 1,3,4 ใช้อาวุธอย่างอื่นและปืนทำร้ายและพยายาม ฆ่า เจ้าพนักงาน เจ้าพนักงานได้รับบาดเจ็บสาหัส ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ผิดตามมาตรา 254 ,60 กฎหมายลักษณอาญาและผิดพระราชบัญญัติฝิ่นจำเลยที่ 3 ผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนกับกฎหมายลักษณอาญามาตรา 254,60 และ 249,60 จำเลยที่ 2,4 ไม่ผิด โจทก์และจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1,3 อยู่คนละบ้านกัน นายรุตเจ้าพนักงานมาล่อซื้อฝิ่นจากจำเลยที่ 1 โดยมิได้แสดงหมายแต่งตั้งให้จับกุมและแต่งกายอย่างราษฎรธรรมดาเมื่อจำเลยที่ 1 หนีออกไปร้องโวยวาย จำเลยที่ 3 จึงมาช่วยเหลือโดยเชื่อว่านายรุตกับพวกเป็นผู้ร้าย การกระทำของจำเลยที่ 3 จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุจึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยที่ 3 ยังไม่มีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายและพยายาม ฆ่า นอกนี้พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤตติการณ์ดังนี้ กระทำให้จำเลยที่ 3 เข้าใจผิดคิดว่านายรุตกับพวกเป็นผู้ร้าย และเป็นความเข้าใจอย่างจริงใจ เพราะปรากฎว่าจำเลยได้พากันไปแจ้งความต่อผู้ใหญ่บ้านในเรื่องนี้ การกระทำของจำเลยที่ 3 เท่าที่ได้กระทำไปจึงเป็นการสมควรแก่เหตุแล้ว จะลงโทษไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 887/2484 อัยยการลำปาง โจทก์ นายเลาจงที่ 1 นายเลาจาวที่ 2 นายเลาจิ๊อที่ 3 นายเลาจือน้อยที่ 4 จำเลย ป.อ. ม. 254 , ม. 50 , ม. 52