ฎีกาที่ 828/2484

ผู้ใหญ่บ้านช่วยเอาศพผู้ตายซึ่งถูก ฆ่า ตายไปฝัง เพื่อทำลายสักขีพะยาน มีผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา154แต่ไม่มีผิดตามมาตรา 142 เพราะมิได้ถูกใช้ให้มีหน้าที่สืบเสาะคดีแต่อย่างใด โจทก์ฟ้องว่าจำเลย ฆ่า ผู้ตายแล้วเอาศพไปฝังเพื่อทำลายสักขีพะยาน เมื่อทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ ฆ่า ก็ลงโทษฐานทำลายสักขีพะยานตามมาตรา 154 ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกัน ฆ่า ผู้ตาย และนำศพไปฝังเพื่อทำลายสักขีพะยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2-3--5-6-7-8 ผิดตามมาตรา 249 แต่กฎหมายลักษณอาญาจำเลยที่ 1 ผิดตามมาตรา 53 แห่งพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2432 และพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2481 มาตรา 6 จำเลยที่ 4 ไม่ผิดตามมาตรา 142-154 เพราะจำเลยเป็นตัวการทำผิดคดีนี้เสียเอง ให้ปล่อยไป โจทก์และจำเลยที่ 2-3-5-6-7-8 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยที่ 2-3-5-6-7-8 เป็นผู้ ฆ่า ผู้ตาย ลงโทษตามบทกำหนดโทษของศาลชั้นต้น แต่ให้เพิ่มกำหนดเป็นจำคุกคนละ 20 ปี จำเลยที่ 4 ผิดตามมาตรา 142-154 และจำเลยที่ 1 ผิดตามมาตรา 154 บทเดียว แต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า จำเลยที่ 1 และ 4 ถูกหาเรื่อง ฆ่า ผู้ตายแล้วจะถูกหาในเรื่องซ่อนเร้นศพผู้ตายอีกไม่ได้ และฟ้องโจทก์กล่าวว่า การซ่อนศพผู้ตายเป็นการกระทำเพื่อช่วยตัวเองและช่วยผู้อื่น โจทก์ไม่ได้ใช้คำว่า "หรือ" และปรากฎว่าจำเลยที่ 1-4 เจตนาช่วยตัวเองเช่นนี้ก็ไม่ผิดตามมาตรา 142 หรือ 154 จำเลยทั้ง 8 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีสำหรับจำเลยที่ 2-3-5-6-7-8 ฟังได้ว่าได้สมคบกัน ฆ่า ผู้ตายจริง ส่วนจำเลยที่ 1-4 เป็นผู้ช่วยเอาศพผู้ตายไปฝัง ซึ่งเป็นผิดตามมาตรา 154 ถูกต้องแล้ว สำหรับจำเลยที่ 4 ไม่ได้ความว่าถูกใช้ให้มีหน้าที่สืบเสาะคดีแต่อย่างใด จึงไม่ผิดตามมาตรา 142 แห่งกฎหมายลักษณอาญาด้วย คงผิดตามมาตรา 154 แต่บทเดียว พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2484 อัยยการอุดรธานี โจทก์ นายยานที่ 1 นายพรมที่ 2 นายพิมพ์ที่ 3 นายดวงที่ 4 นายพือที่ 5 นายไสยที่ 6 นายไฮ ที่ 7 นายเพศที่ 8 จำเลย ป.อ. ม. 249 , ม. 142 , ม. 154 ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 192