ฎีกาที่ 545/2484

โจทก์ฟ้องแพ่งแล้วขาดนัดชั้นพิจารณาโดยเข้าใจวันพิจารณาโดยเข้าใจวันพิจารณาผิดไปและศาลสั่งจำหน่ายคดีเสียนั้นก็ยังคงเป็นเหตุให้อายุความสดุดหยุดลง

คดีนี้ได้ความว่าเดิมโจทก์ฟ้องจำเลยฐาน บุกรุก และขอให้ศาลแสดงว่าอะเลอรับน้ำเป็นของโจทก์ห้ามมิให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องเป็นคดีแพ่งและอาญาปนกันเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2481 แต่โจทก์ขาดนักพิจารณาศาลพิพากษายกฟ้องในส่วนอาญา แต่ในส่วนแพ่งให้จำหน่ายคดีเสียเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2482 รุ่งขึ้นอีก 2 วันคือ ในวันที่ 22 เดือนเดียวกันนั้นโจทก์จึงมาฟ้องเป็นคดีนี้ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความจามประมวลแพ่ง ฯ ม.1375,174 และประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 51 วรรค 4 พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการขาดนัดชั้นพิจารณาหาได้ชื่อว่าจะทิ้งคดีไม่ การที่โจทก์ยื่นฟ้องคดีไว้อายุความสดุดหยุดลง คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โจทก์จะมีเพียงสิทธิครอบครองในอะเลอรับน้ำซึ่งมีอายุความฟ้องร้องภายใน 1 ปีก็ตาม คดีโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความเพราะโจทก์ได้ฟ้องคดีก่อนภายใน 1 ปี และการที่โจทก์ขาดนัดและศาลสั่งจำหน่ายคดีนั้น โจทก์ไม่มีเจตนาละทิ้ง ที่โจทก์ขาดนัดเพราะเข้าใจวันพิจารณาผิดไป เมื่อโจทก์ฟ้องคดีแล้วอายุความก็สดุดหยุดลง จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 545/2484 นางจวก หลักเพ็ชร์ โจทก์ นายอ้วนหลักเพ็ชร์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 175 ป.วิ.พ. ม. 197 , ม. 198