ฎีกาที่ 845/2483

กรณีที่ศาลเชื่อถือพะยานบุคคลหักล้างสำมะโนครัวเจ้าพนักงานไม่ได้โต้แย้งราคา เช่า ที่เก็บได้จริงน้อยแล้วสมควรแล้ว ศาลถือว่าเจ้าของต้องเสียภาษีค่า เช่า ที่เก็บได้จริง เครื่องเปิดใช้งานนั้นต้องเสียภาษี เพราะไม่เข้าในข้อยกเว้นภาษี

โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องภาษีเรือนโรง 3 รายคือ ก. โรงเรือนเลขที่ 3032 ด.โจทก์ว่าคน เช่า อยู่ 6 เดือนจำเลยว่าคนเข่า 8 เดือน เลข 3072 ถ.โจทก์ว่าไม่มีคน เช่า ตลอดปี จำเลยว่าคน เช่า 2 เดือน ฝ่ายโจทก์มีเสมียนบัญชีกับคนตรวจห้อง เช่า มาเป็นพะยาน ฝ่ายจำเลยมีทะเบียนสำมะโนครัว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำมะโนครัวเป็นแต่เพียงข้อสันนิษฐานเบื้องต้น สู้พะยานโจทก์ไม่ได้ จึงให้โจทก์ชนะคดี ข. โรงมหรศพ พะยานโจทก์ว่าให้ เช่า รายวันอย่างสูงได้วันละ 5 บาท อย่างต่ำวันละ 2 บาทตลอดปีได้ค่า เช่า 268 บาท ฝ่ายจำเลยเถียงว่าค่า เช่า รายวันอย่างต่ำวันละ 2 บาท เป็นเดือนละ 60 บาท แต่จำเลยประเมินเอาเดือนละ 40 บาทและลดว่างให้ 3 เดือนจึงเป็นการสมควร ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์สืบได้ชัดเจนว่าได้ค่า เช่า 268 บาท จริงอยู่เจ้าหน้าที่เห็นว่าค่าเข่านั้นไม่ใช่จำนวนที่สมควรก็อาจคำนวณเอาตามที่สมควรได้ แต่เรื่องนี้ค่า เช่า ที่โจทก์ว่าเก็บได้วันละ 5 บาท และ 2 บาท นั้นจำเลยก็มิได้โต้แย้งว่าน้อยเกินสมควร จึงให้โจทก์ชนะคดี ค. โป๊ะเหล็ก มีหลังคามีฝารอบ ปิดเปิดได้ ใช้สำหรับให้คนโดยสารนั่งพักรอเรือ บางส่วนตั้งโต๊ะทำงานแผนกเดินเรื่องของ โจทก์ใต้พื้นโป๊ะเก็บน้ำมันสำหรับเดินเรือ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โป๊ะรายนี้เป็นแพโจทก์มิได้ปิดไว้หรือให้คนอยู่เผ้ารักษาจึงไม่เข้าข้อยกเว้นการเสียภาษีตามมาตรา 9 (5) และ ไม่เข้าข้อยกเว้นมาตรา 30 เพราะไม่ได้ความว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าของอยู่เองหรือให้คนผู้แทนอยู่เฝ้ารักษา จึงให้โจทก์ชนะคดีในข้อหานี้อีก ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2483 บริษัทแม่น้ำมอร์เตอร์โบ๊ด จำกัด โจทก์ กรมสรรพากร ล. พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 ม. 5 , ม. 8 , ม. 9 , ม. 10