ฎีกาที่ 842/2483

เงินดอกเบี้ยที่บริษัทคิด++ตาม สัญญา แล้วลงบัญชี++เงินทุนของโจทก์นั้น++กลายเป็นทุนแล้ว ไม่+ดอกเบี้ย

โจทก์จำเลยพิพาทกันในเงิน 4 ราย รวม 9758 บาท 14 สตางค์ ซึ่งจำเลยเรียกเก็บภาษีโดยอ้างว่าเป็นดอกเบี้ยแต่โจทก์เถียงว่าไม่ต้องเสียภาษี เงินรายนี้โจทก์ได้รับจากบริษัทซึ่งเป็นนายจ้างเมื่อปี 2480 ตาม สัญญา ซึ่งได้ทำไว้กับบริษัทเมื่อ พ.ศ. 2453 ซึ่งคู่ความรับกันดังนี้คือ (1) ในปีแรกบริษัทหักเอาเงินเดือนส่วน 1 ของโจทก์มาลงในบัญชีทุก ๆเดือน (2) ปลายปีแรกบริษัทคิดดอกเบี้ยให้ในเงินที่หักไว้ในข้อ 1 แล้วลงบัญชีไว้ (3) ปลายปีแรกบริษัทเอาเงินของบริษัทเองลงบัญชีเป็นส่วนได้ของโจทก์ (4) ในปีที่ 2 บริษัทหักเงินเดือนไว้เป็นเช่นเดียวกับปีแรก (5) ปลายปีที่ 2 บริษัทคิดดอกเบี้ยให้ในเงินทั้งหมดตามข้อ 1, 2, 3, 4, และลงบัญชีไว้อีกในนามของโจทก์และได้ปฏิบัติดังกล่าวแล้วทุก ๆ ปีตลอดมาสำหรับเงิน 4 รายที่พิพาทกันนั้นเดิมเป็นดอกเบี้ยดังกล่าวแล้ว ตามข้อบังคับที่โจทก์ทำไว้กับบริษัทและความจริงบริษัทไม่เคยจ่ายเงินดอกเบี้ยดังกล่าวนั้นให้โจทก์เลย โจทก์พึ่งออกจากงานและบริษัทจ่ายเงินทั้งหมดให้โจทก์เมื่อ พ.ศ. 2480 ศาลแพ่งเห็นว่า เงินรายพิพาทเป็นเงินดอกเบี้ย เพราะก่อนที่บริษัทจ่ายให้บริษัทจ่ายให้โจทก์จะถือว่าเป็นทุนไม่ได้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่าการที่บริษัทคิดเป็นค่าดอกเบี้ยแล้วเอามาลงไว้รวมเป็นทุนของโจทก์และในปีต่อ ๆ มาก็คิดดอกเบี้ยในเงินจำนวนนั้นทั้งหมดให้อีก ก็ถือได้ว่าเงินที่เป็นดอกเบี้ยมาแต่ก่อนนั้นกลายเป็นทุน โจทก์จึงไม่ต้องเสียภาษีเงินได้พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2483 หม่องจอดุน โจทก์ อธิบดีกรมสรรพากา ล. พ.ร.บ.ภาษีเงินได้ พ.ศ.2475 ม. 7