ฎีกาที่ 757-758/2483

การลักลอบตัดฟันไม้สักเมื่อ+ปรากฏเจตนาเป็นอย่าง+ ต้องถือว่ามีเจตนาที่จะ+ชักลากออกไปจก+เป็นผิดตาม พรบ +การลักลอบชักลากไม้สักออกจากป่าที่ยังมิได้+ค่าตอจากป่าที่ยังมิได้+และ ภาษี 118+และเป็นการผิดกฎหมายหลายบท มิใช่หลายกะทง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันตัดฟันกามและชักลากไม้สักออกจากป่าโดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมีความผิด 2 กะทงตามพระราชบัญญัติรักษาต้นไม้สัก 116 และ พระราชบัญญัติป้องกันการลักลอบชักลากไม้ ข้อ (3) ปรับรวมเป็นเงิน 4503 บาท 33 ส.ต. จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำผิดหลายบท ไม่ใช่หลายกะทงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการลักลอบชักลากไม้สักที่ยังมิได้เสียค่าตอและ ภาษี 118 ข้อ (3) ซึ่งเป็นบทหนักปรับ จำเลยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นวางมา โจทก์จำเลยฎีกา จำเลยฎีกาว่าโจทก์มีได้บรรยายในฟ้องว่าจำเลยกานตัดฟันไม้นอกเขตต์ใบเหยียบย่ำ โจทก์จะนำสืบว่าจำเลยกานตัดไม้นอกเขตต์ใบเหยียบย่ำไม่ได้เพราะนอกฟ้องนอกประเด็น โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกระทำผิดหลายกะทง ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริง ปรากฏว่าจำเลยได้เหยี่ยบย่ำที่ไว้แปลงหนึ่ง แต่ที่โจทก์หาว่า จำเลยกระทำผิดนั้นเป็นที่นอกเขตต์ใบเหยียบย่ำทั้งนั้น โจทก์จึงกล่าวว่า จำเลยไม่ได้รับ อนุญาตให้กระทำได้ ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำผิดหลายกะทงนั้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการผิดกฎหมายหลายบท เพราะเหตุว่า การลักลอบตัดฟันไม้ ก็เป็นธรรมดาอยู่เองที่ย่อมต้องมีเจตนาที่จะลักลอบชักลากออกไปจากป่า ซึ่งคดีนี้ไม่ปรากฏเจตนาเป็นอย่างอื่น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 757 - 758/2483 อัยยการลำพูน โจทก์ นายมูล ถาพนัสสัก ล. อัยยการ ลำพูน โจทก์ นายทองริ้ว สุวรรณลพ ล. ป.อ. ม. 32 , ม. 71 พ.ร.บ.รักษาต้นไม้สัก ร.ศ.116 ป.วิ.อ. ม. 158