ฎีกาที่ 255/2483
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ฉะเพาะลูกแป้งเท่านั้นไม่ถือว่าเป็นเครื่องต้มกลั่นสุรา เว้นแต่จะมีไว้เพื่อต้มกลั่นสุราจึงจะเป็นผิด จำเลยมีลูกแป้งซึ่งเมื่อผสมกับข้าวหมักไว้จะกลายเป็นเชื้อสุรา แต่ลูกแป้งนี้โดยลำพังใช้เป็นยารักษาโรคโคกระบือได้ ดังนี้เมื่อโจทก์หาว่าจำเลยทำและมีลูกแป้งเชื้อสุรา โจทก์จะต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยมีไว้เพื่อทำสุราด้วยจึงจะลงโทษจำเลยได้
ย่อยาว
ได้ความว่า จำเลยมีลูกแป้งไว้ ลูกแป้งนี้เมื่อเอาละลายน้ำคลุกกับข้าวหมักไวัจะกลายเป็นข้าวหมักส่าเชื้อสุรา แต่ลูกแป้งนี้ใช้เป็นยารักษาโรคโคกรกะบือได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำและมีลูกแป้งเชื้อสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นเครื่องทำสุรา และมีไว้เพื่อทำสุรา ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ ภาษี ชั้นใน จุลศักราช 1258 มาตรา 38 ประกอบด้วย พรบ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2476 มาตรา 7 ปรับ จำเลย 160 บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อลูกแป้งนี้ใช้เป็นยารักษากระบือได้ และโจทก์ไม่นำสืบให้เห็นว่า จำเลยมีไว้เพื่อต้มกลั่นสุราเถื่อนจึงยังไม่พอจะเรียกว่าเป็นเครื่องต้มกลั่นสุราตามความใน พรบ ภาษี ชั้นใน จุลศักราช 1248 พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฉะเพาะลูกแป้งเท่านั้นไม่ถือว่าเป็นเครื่องต้มกลั่นสุรา เว้นแต่จะมีไว้เพื่อต้มกลั่นสุราจึงจะเป็นผิด ในคดีนี้โจทก์ไม่มีพะยานสืบเลยว่าจำเลยทำหรือมีลูกแป้งไว้เพื่อเจตนาจะทำน้ำสุราเถื่อนพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 255/2483 อัยยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายวงศ์ ถ้อยคำ ล. พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7