ฎีกาที่ 373-375/2483

ไปด้วยกันหลายคนมุ่งจะไปทำร้ายคนคนหนึ่งขณะทำร้ายมีคนออกมาห้ามจึงฟันผู้ห้ามตายอันเป็นการเกิดขึ้นโดยปัจจุบันทันด่วน และคดีไม่มีเหตุผลใดพึงสันนิษฐานว่าสมคบกันเพื่อใช้กำลังทำร้ายผู้ขัดขวางด้วยเช่นนี้ คนอื่นไม่มีผิดฐานทำร้ายผู้ห้ามด้วย การชัณสูตรพลิกศพนั้นเมื่อมีปลัดอำเภอและแพทย์ประจำตำบลเป็นผู้ชัณสูตรก็มาเบิกความรับรองในชัณสูตรนั้นด้วยแล้ว การที่แพทย์ผู้ทำการชัณสูตรมิได้มาเบิกความด้วย ไม่ทำให้การชัณสูตรพลิกศพนั้นเสียไป

ได้ความว่า จำเลยสมคบกันไปทำร้ายนายแก้วโดยความอาฆาตเว้นแต่นายลับจำเลยซึ่งไม่รู้เรื่องอาฆาต นายเส้ง จำเลยฟันนายแก้วบาดเจ็บสาหัส นายเกตออกมาห้าม นายไหม จำเลยได้ฟันนายเกตตาย โจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกคนมีผิดฐานเป็นตัวการ ฆ่า นาย เกตและทำร้ายนายแก้วมีบาดเจ็บ นายเส้งนายไหมผิดตามมาตรา 250 ข้อ 3 ให้ประหารชีวิต นายลับผิดตามมาตรา 249 ให้ จำคุก 20 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายไหม จำเลยผู้เดียวมีความผิดตามมาตรา 249 จำคุกตลอดชีวิต นายเส้ง จำเลยผิดตามมาตรา 256 257 63 ให้ จำคุก 10 ปี นายลับ จำเลยผิดตาม มาตรา 250 63 ให้ จำคุก 5 ปี โจทก์จำเลย ฎีกา จำเลย ฎีกาว่า การชัณสูตรผู้ตายใช้ไม่ได้ เพราะ โจทก์ไม่ได้ อ้างแพทย์ผู้ทำการชัณสูตรผู้ตายใช้ไม่ได้ เพราะโจทก์ไม่ได้อ้างแพทย์ผู้ทำการชัณสูตรมาสืบประกอบ โจทก์ ฎีกาว่า จำเลยคนควรมีผิดฐานเป็นตัวการด้วยกันตามคำ วินิจฉัยของ ศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า การชัณสูตรพลิกศพผู้ตายในคดีนี้ ถูกต้องตาม ประมวล วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 150 แล้ว เพราะมีปลัดอำเภอและแพทย์ประจำตำบลเป็นผู้ทำการชัณสูตร ปลัดอำเภอผู้ทำการชัณสูตรก็มาเบิกความเป็นพะยาน โจทก์รับรองใบชัณสูตรนั้นด้วยแล้ว การที่ แพทย์ผู้ทำการชัณสูตร มิได้มาเบิกความด้วยนั้น ไม่ทำให้การชัณสูตรพลิกศพนั้นเสียไป เพราะไม่มีบทบังคับที่ใดว่า แพทย์ต้องมาเบิกความด้วยในเมื่อมีหลักฐานพะยานอื่นพอฟังแล้ว ส่วนข้อที่ โจทก์ ฎีกานั้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้สมคบกันมา ฆ่า นายเกต ++สมคบกันมาทำร้ายนายแก้ว นายเกตุออกห้าม นายไหม จำเลยจึงได้ฟันเอา เป็นการเกิดขึ้นในขอบเขตต์แห่งการที่ จำเลยสมคบกันมาทำร้ายนายแก้ว และไม่มีเหตุผลที่จะพึงสันนิษฐานว่า สมคบกันเพื่อใช้กำลังทำร้ายผู้ห้ามด้วย การ ฆ่า นายเกตตายจึงเป็นเรื่องฉะเพาะตัวนายไหม จำเลยผู้เดียวเท่านั้น จึง พิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 373 - 375/2483 อัยยการสงขลาและนายแก้ว บำรุงรัฐ โจทก์ นางเส้ง นายไหม นายลับ ล. ป.อ. ม. 249 250 ป.วิ.อ. ม. 150