ฎีกาที่ 206/2483

อายุความฟ้องหย่านั้นต้องเริ่มนับตั้งแต่วันที่โจทก์รู้เหตุที่อ้างขอหย่านั้น

ได้ความว่า จำเลยถูกศาลพิพากษาจำคุกฐาน หมิ่นประมาท โจทก์ คดีถึงที่สุดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2482 (คดีแดงที่ 828/2481) โจทก์ได้ทราบความในคดีนั้นเพราะเป็นผู้เสียหาย และโจทก์ จำเลยได้ทำหนังสือหย่ากันลงวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ.2431 จำเลยได้ฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสัญญาหย่านั้น ศาลได้พิพากษาเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 ให้เพิกถอนหนังสือหย่าฉะบับนั้น โดยถือว่าโจทก์ จำเลยยังไม่เคยมีการหย่าขาดจากกันเลย (คดีแดงที่ 17/2482) โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอหย่า จำเลยต่อสู้ว่า ฟ้องของโจทก์ ขาดอายุความตามประมวลแพ่ง ฯ ม. 1509 เพราะโจทก์ทราบเหตุหย่ามาเกินกว่า 3 เดือนแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่า อายุความในเรื่องนี้เริ่มนับแต่วันคดีอาญาเรื่อง หมิ่นประมาท ถึงที่สุดคือวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2482โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันทีท 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 คดี โจทก์ ขาดอายุความ โจทก์อุทธรณ์ว่า อายุความควรเริ่มนับแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2482 ซึ่งเป็นวันที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนหนังสือหย่า เพราะโจทก์ยังเข้าใจอยู่ว่าโจทก์ได้หย่า ขาดจากจำเลยตามหนังสือหย่างลงวันที่ 11 ตุลาคม 2481 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อศาลได้ พิพากษาให้เพิกถอนหนังสือหย่าเสียแล้ว ตาม กฎหมาย โจทก์จำเลยยังเป็นสามีภริยากันอยู่ ฟ้อง โจทก์ยังไม่ขาดอายุความ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีของ โจทก์ขาดอายุความ เพราะ โจทก์ได้เป็นผู้เสียหายในคดี หมิ่นประมาท ซึ่ง โจทก์ชอบที่จะยกเอาเหตุในคดีนั้นขึ้นฟ้องหย่าได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 206/2483 นางขมิ้น เชื้อนุช โจทก์ นายกิ่ง สุพรรณภาส จำเลย ป.พ.พ. ม. 1500 , ม. 1509