ฎีกาที่ 57/2483

โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยสมคบกับจำเลยอื่นทำร้ายร่างกายผู้เสียหายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายเองนั้น ศาลลงโทษจำเลยได้

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง 3 ฐาน รับของโจร และลงโทษนายหนอมจำเลยฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงสาหัสตามมาตรา 254 อีกะทงหนึ่ง โจทก์อุทธรณ์ว่าบาดแผลสาหัสควรลงโทษตามมาตรา 252 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บรรยายในฟ้องว่านายมุดเป็นผู้แทงนายจ้อยมิได้กล่าวว่านายหนอมจำเลยสมคบกับนายมุดจำเลยด้วย แต่ทางพิจารณากลับได้ความว่านายหนอมจำเลยเป็นผู้แทง ศาลจะลงโทษนายหนอมไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อลงโทษหนอมจำเลยฐานทำร้ายร่างกายนั้นให้ยกเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวบรรยายว่าจำเลยทั้ง 3 สมคบกันในการทำร้ายร่างกายนายจ้อยนั้นด้วย เมื่อโจทก์ฟ้องว่านายหนอมจำเลยสมคบกาบจำเลยอื่นทำร้ายร่างกาย แต่ตามทางพิจารณาปรากฎว่านายหนอมจำเลยเป็นผู้ทำร้ายเองดังนี้ ศาลก็ลงโทษนายหนอมจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 ส่วนบาดแผลนั้น พะยานโจทก์ไม่พอฟังว่าสาหัส จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายหนอมจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2483 อัยยการนครปฐมและนายโต๊ะ สระสมทรัพย์ โจทก์ นายเชื้อ มาสุก นายหมอน มาสุก นายมุด น้อยทิม ล. ป.วิ.อ. ม. 192