ฎีกาที่ 1151/2482

โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกาในข้อเท็จจริงขอให้ลงโทษจำเลยบางคนที่ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงพิพากษายกฟ้องปล่อยตัวไป แม้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ในส่วนจำเลยที่ไม่มีฎีกาขึ้นมานั้นเมื่อศาลฎีกาพิจารณาเห็นในลักษณคดีว่าศาลวางบทผิดมา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้วางบทที่ถูกต้องได้.

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแล้วและครั้งนี้ได้สมคบกัน ลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.293,72,73 และ พ.ร.บ.กักกันฯ ม.8,9 ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสมคบกัน ลักทรัพย์ จริง พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามกฎหมายอาญา ม.293 ฯลฯ นายเส่งจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าคดีไม่พอฟังลงโทษนายเส่งจำเลยได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในส่วนตัวนายเส่งจำเลย ปล่อยนายเส่งจำเลยไป โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษนายเส่ง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลอุทธรณ์ และเห็นว่าการสมคบกัน ลักทรัพย์ นี้มีผู้กระทำโดยนายขาวผู้เดียว ลงโทษนายขาวจำเลยตาม ม.293(11) ไม่ได้ โดยลักษณคดี ส่วนกำหนดโทษให้เป็นไปดังเดิม จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายขาวตามกฎหมายลักษณอาญา ม.288 นอกนั้น ยืนตาม. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1151/2482 อัยยการชัยนาท โจทก์ นายขาว นายเส่ง จำเลย ป.วิ.อ. ม. 195 , ม. 225