ฎีกาที่ 988/2482
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ตกลงซื้อข้าวเปลือกซึ่งใส่กะสอบไว้ที่บ้านผู้ขายผู้ซื้อได้ชำระราคาแล้ว และตกลงให้ผู้ขายนำไปส่งให้ที่บ้านผู้ซื้อนั้น ถือว่ากรรมสิทธิตกเป็นของผู้ซื้อ แต่ถือว่าการครอบครองอยู่ที่ผู้ขาย ถ้าผู้ขายเอาไปขายให้ผู้อื่น ไม่มีผิดฐาน ลักทรัพย์
ย่อยาว
ได้ความว่าจำเลยบอกขายข้าวเปลือกให้นางอุบล 6 กะสอบ เป็นเงิน 12 บาท นางอุบลไปดูข้าวซึ่งวางอยู่ที่พื้นดินหน้าเรือนจำเลย 6 กะสอบ จึงตกลงรับซื้อและชำระเงิน 12 บาทแล้ว นัดให้จำเลยบรรทุกไปส่งในวันรุ่งขึ้น แต่จำเลยกลับเอาข้าวไปขายให้ผู้อื่นเสีย โจทก์ขอให้ลงจำเลยฐาน ลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ได้ส่งมอบข้าวเปลือกให้นางอุบล จึงไม่เป็นผิดฐาน ลักทรัพย์ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้กรรมสิทธิในข้าวโอนไปเป็นของนางอุบล แต่นางอุบลได้มอบข้าวให้จำเลยนำไปส่ง การครอบครองข้าวจึงยังอยู่ที่จำเลย ๆ เอาไปขายให้ผู้อื่นจึงไม่มีผิดฐาน ลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 988/2482 อัยยการสุรินทร์ โจทก์ นายแม้น บุญปลอด นางอู บุญปลอด จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 314 ป.พ.พ. ม. 458 , ม. 463 , ม. 1378