ฎีกาที่ 1545/2482

ฟ้องว่าจำเลยบุกรุก แต่โจทก์กลับรับว่าจำเลยครอบครองที่นั้นโดยอาศัยอำนาจสัญญาซื้อขาย เป็นฟ้องที่ไม่มีมูลคดีที่จะว่ากล่าวเอากับจำเลย เพราะไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปปลูกบ้านและส้วมใน ที่ดิน ของโจทก์ ขอให้ศาลขับไล่ ในวันพิจารณาคู่ความรับกันว่า ที่พิพาทนี้ สามีโจทก์ได้ทำหนังสือสัญญาขายให้จำเลยและมอบ ที่ดิน ให้จำเลยครอบครองตลอดมา ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สละสิทธิ์การครอบครองตามมาตรา 1377 และไม่ยึดถือ ที่ดิน รายนี้ต่อไป ฉะนั้นเมื่อจำเลยเข้าครอบครองตามสัญญาซื้อขายจึงได้สิทธิ์ แม้จะมิได้จดทะเบียนก็ตาม จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้ามาปลูกโรงเรียนใน ที่ดิน ของโจทก์ขอให้ขับไล่ ครั้นถึงวันนัดพิจารณาโจทก์กลับรับโดยปริยายว่าไม่มีการบุกรุกจริงดังข้อต่อสู้ ของจำเลย เมื่อเช่นนี้ฟ้องโจทก์ก็ไม่มีมูลคดีที่จะว่ากล่าวเอากับจำเลยอย่างไร เพราะไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2482 นางคำแปง มั่งมูล โจทก์ นายแสน พงษ์พันธ์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 1374 , ม. 453 , ม. 456 , ม. 1377 , ม. 1336 ป.วิ.พ. ม. 172 , ม. 182 , ม. 183