ฎีกาที่ 1409/2482

ที่ศาลจ้าวซึ่งมีผู้อุทิศให้บ้างเรี่ยไรเงินซื้อบ้างและได้ขึ้นทะเบียนก่อนออกกฎกระทรวงนั้นอยู่ในความคุ้มครองของรัฐบาล ข้าหลวงประจำจังหวัดมีอำนาจแต่งตั้งผู้ดูแลศาลจ้าวนั้นได้

ข้อเท็จจริงได้ความว่า เดิมที่พิพาทเป็นศาลจ้าวอยู่ก่อนประกาศกฎกระทรวงว่าด้วยสถานชะนิดศาลจ้าว ลงวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ.2463 โดย ที่ดิน บางส่วนมีผู้ยกให้และบางส่วนได้ซื้อโดยเงินเรี่ยไร คณะกรมการอำเภอได้จัดการจดทะเบียนเป็นที่ศาลจ้าวไว้แล้ว จำเลยที่ 2 ที่ 3 ได้แต่งตั้งให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้ดูแลรักษา โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่เป็นของโจทก์ ห้ามไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องขัดขวาง ศาลชั้นต้นฟังว่า เป็นที่ศาลจ้าวโดยชอบด้วยกฎหมาย จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่พิพาทนี้เป็นที่ศาลจ้าวและได้ขึ้นทะเบียนแล้ว ที่ศาลจ้าวนี้จึงต้องอยู่ในความคุ้มครองของรัฐบาล ตามกฎกระทรวงข้อ 4 และ ข้อ 8 จำเลยที่ 2 ที่ 3 จึงมีอำนาจตั้งจำเลยที่ 1 ได้ ส่วนกฎกระทรวงข้อ 3 และข้อ 5 เป็นเรื่องที่ศาลจ้าวตั้งอยู่ใน ที่ดิน ของเอกชนและเอกชนนั้นอุทิศให้เป็นของศาลจ้าวภายหลังที่ได้ออกกฎกระทรวงนั้นแล้วจึงต้องปฏิบัติตามกฎข้อ 3 และ 5 จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1409/2482 นายแต้ เฮียบสูน โจทก์ นายฮั่วอาน ตันเจริญสุข ที่ 1 พระณรงค์ฤทธิ์ข้าหลวงประจำจังหวัดนครปฐม ที่ 2 คณะกรมการจังหวัดนครปฐมที่ 3 จำเลย พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 123 , ม. 34 , ม. 5 , ม. 8 , ม. 11