ฎีกาที่ 279/2482

กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ ล้มละลาย ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ ล้มละลาย ดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155

จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคล ล้มละลาย ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของจำเลย ๆ ได้ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาเรื่องนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม.155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดแก่ผู้เบิกความเท็จต่อศาล เรื่องนี้จำเลยให้ถ้อยคำแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในฐานะเป็นผู้ ล้มละลาย ถูกไต่สวน หาเป็นการเบิกความในฐานะพะยานต่อศาลไม่ จริงอยู่ ม.6 แห่งกฎหมาย ล้มละลาย ได้บัญญัติว่าการพิจารณาคดี ล้มละลาย ให้นับว่าเป็นการพิจารณาฝ่ายตุลาการก็ดี การกระทำของจำเลยก็หาใช่อยู่ในขั้นการพิจารณาไม่ จะอาศัยมาตรานี้มาลงโทษจำเลยมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2482 พนักงานอัยยการ โจทก์ นางสาวเอี่ยม จันฉาย จำเลย ป.อ. ม. 155 พ.ร.บ.ล้มละลาย ร.ศ.127 ม. 6