ฎีกาที่ 505/2482

ผู้เช่าค้างชำระค่าเช่าจึงทำสัญญาปราณีประนอมกับผู้ให้เช่ายอมชำระค่าเช่าที่ค้างและให้ได้เช่าตึกต่อไปและมีผู้มา ค้ำประกัน ผู้เช่าในการปฏิบัติตามสัญญาปราณีประนอมนั้นเมื่อผู้ให้เช่าได้ให้ผู้เช่าทำสัญญาเช่าตึกต่อไปแล้ว และผู้เช่าผิดสัญญาปราณีประนอมนั้น ผู้ให้เช่าก็บังคับเอาแก่ผู้ ค้ำประกัน ได้ การที่ผู้เช่มิได้แจ้งให้ผู้ ค้ำประกัน ทราบเมื่อผู้เช่าทำสัญญาเช่าตึกใหม่ตามสัญญาปราณีประนอมนั้นไม่ทำให้ผู้ ค้ำประกัน หลุดพ้นความรับผิดประการใด

จำเลยที่ 1 ทำสัญญาเช่าตึกโจทก์แล้วค้างชำระค่าเช่า จำเลยที่ 1 และโจทก์ได้ทำสัญญาปราณีประนอมกันเองยอมชำระค่าเช่าที่กันและยอมให้จำเลยที่ 1 เช่าตึกต่อไป จำเลยที่ 2 ได้เป็ผู้ ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ตามสัญญาปราณีประนอมนั้น บัดนี้จำเลยที่ 1 ผิดสัญญาปราณีประนอม โจทก์จึงฟ้องจำเลยทั้ง 2 จำเลยที่ 2 ให้การต่อสู้หลายประการ ศาลฎีกาตัดสินว่าสัญญาที่จำเลยทำให้ไว้แก่โจทก์นั้นเป็นสัญญาประนอมหนี้และ ค้ำประกัน ตามธรรมดามิได้มีเงื่อนไขเป็นพิเศษอย่างใดฉะนั้นเมื่อจำเลยที่ 1 ผิดสัญญามิได้ชำระเงินให้โจทก์-ตามเงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ จำเลยที่ 2 ก็มีหน้าที่จะต้องรับผิดชำระหนี้แทน ข้อที่จำเลยที่ 2 อ้างเหตุว่าได้ตกลงกันให้จำเลยที่ 1 ได้เช่าตึกต่อไปอีก 2 ปี และเมื่อโจทก์ให้จำเลยที่ 1 เช่าตึกโจทก์มิได้บอกให้จำเลยที่ 2 ทราบนั้นเห็นว่าโจทก์ไม่มีหน้าที่ เช่นนั้น เพราะสัญญาปราณีประนอมกล่าวแต่เพียงให้โจทก์ยอมให้จำเลยที่ 1 เช่าตึดได้ต่อไป โจทก์ก็ได้ทำเช่นนั้นแล้ว ส่วนจะมีกำหนดกี่ปีก็แล้วแต่จะตกลงกันหามีกำหนดในสัญญาปราณีประนอมไม่ สัญญา ค้ำประกัน ที่จำเลยที่ 2 ทำให้ไว้แก่โจทก์สมบูรณ์ดีแล้ว จึงบังคับจำเลยที่ 2 ให้รับผิดต่อโจทก์ตามสัญญาแทนจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2482 บุษบง กับพวก โจทก์ บริษัท สหเบียร์ฮอลส์แอนด์เทรดดิ้ง จำกัด ที่ 1 พระยาอรรถศาสตร์โศภณที่ 2 ป.พ.พ. ม. 537 , ม. 680 , ม. 850