ฎีกาที่ 58/2482

พ.ร.บ.ควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบกระเทือนความปลอดภัยฯ พ.ศ.2471 ม.7,8 สัญญา ประกันภัย ที่ทำขึ้นโดยผู้เอา ประกันภัย ไม่ทราบถึงความสมบูรณ์ของผู้รับ ประกันภัย นั้นำไม่ตกเป็นโมฆะประกอบการ ประกันภัย โดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่ใช่นับอายุความตั้งแต่วันทำสัญญา ต้องเริ่มนับอายุความตั้งแต่วันสิ้นสัญญา

ได้ความว่าจำเลยทำสัญญารับ ประกันภัย ไว้จากบุคคลโดยมิได้รับอนุญาตมีกำหนด 1 ปี นับแต่วันที่ 4 และ 10 กรกฎาคม 2480 ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาต้องกันว่าสัญญาประกันซึ่งทำขึ้นนั้นเป็นโมฆะโดยที่มิได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฏหมาย เช่นนี้แล้วตามกฏหมายอาญา ม.78 ข้อ 4 มีกำหนดอายุความ 1 ปีนัยแต่วันทำสัญญาจนถึงวันฟ้องคดีนี้ขาดอายุความแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์โดยไม่ต้องสืบพะยาน โจทก์ฏีกา ศาลฏีกาเห็นว่าสัญญา ประกันภัย ที่ผู้เอา ประกันภัย ทำขึ้นโดยไม่ทราบถึงความสมบูรณ์ของผู้รับ ประกันภัย การที่จำเลยทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตและผิดกฏหมายจึงเป็นผิดต่อจำเลยฝ่ายเดียวผู้เอา ประกันภัย มิได้ทำผิดด้วย สัญญาจังสมบูรณ์ดังนี้กำหนดอายุความนับจากวันที่ 4 และ 10 กรกฏราคม 2481 หาใช่นับตามที่ศาลล่างถือมาไม่ จึงพิพากษาว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความและให้ศาลชั้ต้นพิจารณาคดีใหม่ตามกระบวนความ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2482 อัยการสงขลา โจทก์ นายจุกเซียน แซ่คู จำเลย ป.อ. ม. 78 ป.พ.พ. ม. 113 , ม. 133