ฎีกาที่ 1531/2482

กฎข้อบังคับของตระลาการผู้พิจารณาหนังสือใบอนุญาตร้านจำหน่ายสุราลงวันที่ 1 ธันวาคม 2460 ,ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.192 ม.30 แห่งพ.ร.บ. ภาษี ชั้นในนั้นเป็นบทกำหนดความผิดและโทษในการฝ่าฝืนข้อบังคับของอธิบดีกรมพระคลังที่ตั้งขึ้นตาม ม.29 หาใช่เป็นบทกำหนดความผิดและโทษในการฝ่าฝืนข้อบังคับตระลาการใน ม.28 ด้วยไม่. อ้างฎีกาที่ 647/2481

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคมกันเอาฉลากยี่ห้อย่งงี่ฮั้วซึ่งจำเลยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ปิดขวดและฉลากนี้มีผู้ปลอมตรายางของเจ้าพนักงานโดยจำเลยรู้ว่าปลอม มาปิดขวดสุราของโรงผสมสุราจังหวัดอยุธยาเพื่อลวงให้ผู้อื่นหลงเชื่อ และจำเลยเปลี่ยนฉลากเครื่องหมายปิดขวดและเปลี่ยนตราเครื่องหมายของเจ้าพนักงานที่ประทับปากขวดให้ผิดจากเดิม ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.227,235 พ.ร.บ. ภาษี อากรชั้นใน 1248 ม.30,28,48 และกฎข้อบังคับของตระลาการผู้พิจารณาหนังสือในอนุญาตร้านจำหน่ายสุราลงวันที่ 1 ธันวาคม 2460 ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยผิดต่อข้อบังคับตระลาการผู้พิจารณาหนังสือใบอนุญาตร้ายจำหน่ายสุราแต่ไม่ผิดตาม พ.ร.บ. ภาษี อากรชั้นในและกฎหมายอาญาดังโจทก์หา จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ. ภาษี อากรชั้นใน ม.30 ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดตาม ม.30 มีฉะเพาะแต่การฝ่าฝืนข้อบังคับที่อธิบดีกรมพระคลังมหสมบัติตั้งขึ้นตาม ม.28 การฝ่าฝืน ม.28 ให้อำนาจเจ้าพนักงานที่จะถอนใบอนุญาตเสียได้เท่านั้น หาได้กำหนดให้จำเลยต้องรับโทษอย่างอื่นไม่จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1531/2482 อัยยการชลบุรี โจทก์ นายฮึม แซ่เบ๊ นางเอ็งหั้ง แซ่เบ๊ จำเลย ป.อ. ม. 227 , ม. 235 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 28 , ม. 29 , ม. 30 ป.วิ.อ. ม. 192