ฎีกาที่ 1119/2482
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ศาลขอแรงจำเลยผู้เป็นทนายให้ช่วยแก้ต่างจำเลยในคดีที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไปได้โดยไม่จำต้องปรากฎว่าจำเลยนั้นเป็นคนยากไร้หรือไม่ถ้าจำเลยขัดขืนหลีกเลี่ยงเป็นการผิดข้อบังคับมรรยาททนายความ พ.ศ.2458 ข้อ 12 จำเลยจึงมีผิด พ.ร.บ. ทนายความ 2477 มาตรา 12 ข้อ 4 พนักงานอัยยการที่อธิบดีกรมอัยยการแต่งตั้งเพื่อการผิดมรรยาททนายความนี้มีอำนาจขอให้ดำเนินการไต่สวนพิจารณาการประพฤติผิดมรรยาททนายความได้
ย่อยาว
จำเลยไม่รับหน้าที่เป็นทนายแก้ต่างนายเคลือบซึ่งต้องหาว่า ชิงทรัพย์ ตามที่ศาลราชบุรีขอแรงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2481 และ ฯลฯ เป็นการผิดมรรยาททนายความ จำเลยคัดค้านในข้อกฎหมายว่า (1) จำเลยคดติอาญาที่ศาลขอแรงทนายช่วยแก้ต่างนั้นต้องปรากฎว่าเป็นคนยากจนแต่นายเคลือบนั้นไม่ปรากฎว่าเป็นคนยากจน (2) พนักงานอัยยการไม่มีสิทธิว่าคดีนี้ (3) กรณีนี้โจทก์ร้องล่วงเลยอายุความตาม พ.ร.บ.ทนายความ 2477 ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า (1) ข้อบังคับว่าด้วยมรรยาททนายความ พ.ศ.2457 ข้อ 12 ซึ่งกล่าวถึงคดีอาญาที่ศาลขอแรงทนายให้ช่วยแก้ต่างจำเลยนั้นเพ่งไปในทางจำเลยเป็นคนยากจนคนไร้ก็จริงอยู่ แต่ต่อมาประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.173 ขยายถึง ดีดอุกฉกรรจ์มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป ถ้าไม่มีทนายและจำเลยต้องการก็ให้ศาลตั้งทนายให้ ไม่จำต้องจำเลยเป็นคนยากจน คดีนายเคลือบนี้มีอัตราโทษอย่างสูงถึง 10 ปี ศาลจึงขอแรงจำเลยได้ เมื่อจำเลยจงใจหลีกเลี่ยงจึงเป็นผิดมรรยาททนายความ พ.ศ.2458 ข้อ 12 (2) โจทก์ว่าคดีนี้ได้ตาม พ.ร.บ.ทนายความฉะบับที่ 2 พ.ศ.2481 และโจทก์ได้ร้องขอยกขึ้นว่าเมื่อใช้ พ.ร.บ.นี้แล้ว (3) ศาลราชบุรีรายงานกล่าวหาจำเลยว่าทำผิดเมื่อวันที่ 10/5/81 เดือนเดียวกับที่จำเลยประพฤติผิดมรรยาททนายความ หาเกิน 6 เดือนไม่ จึงพิพากษาห้ามไม่ให้จำเลยว่าความในศาลยุติธรรม 1 ปี ตาม พ.ร.บ.ทนายความ 2477 มาตรา 12 ข้อ 4 จำเลยฎีกาโดยข้อกฎหมายดังเช่นชั้นศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นโดยเหตุผลดังศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัย พิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2482 อัยยการเนติบัณฑิตยสภา โจทก์ นายสมจิตต์ ฤทธิไชย จำเลย พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 12 พ.ร.บ.ทนายความ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2481 ม. 3 ข้อบังคับมรรยาททนายความ พ.ศ.2458 ม. 12 ป.วิ.อ. ม. 173