ฎีกาที่ 594/2482

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.299 แห่งกฎหมายอาญา กับให้ลงโทษกักกัน 3 ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกโทษกักกันศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องในความผิดฐาน ชิงทรัพย์ ด้วยได้ เพราะเป็นกรณีเกี่ยวพันกัน

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.299 จำคุก 3 ปี และให้ลงโทษกักกันฯ 3 ปี จำเลยอุทธรณ์เห็นว่าตามคำพะยานโจทก์หามีการ ชิงทรัพย์ ดังคำรับของจำเลยไม่ แม้จำเลยจะอุทธรณ์ฉะเพาะโทษกักกัน ฯ ก็ดี ศาลอุทธรณ์ก็พิจารณาได้ทั้งเรื่องตาม ม.185 ประกอบด้วย ม.195 วรรคท้ายแห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าการที่จะลงโทษกักกันจำเลยหรือไม่ ต้องวินิจฉัยว่ามีการ ชิงทรัพย์ จริงหรือไม่ เพราะถ้าไม่มีการ ชิงทรัพย์ ก็ลงโทษกักกันจำเลยไม่ได้ และเป็นคดีฟ้องรวมกัน คำพิพากษาฉะบับเดียวกัน คำวินิจฉัยลงโทษจำคุกจึงยังไม่ถึงที่สุด ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจวินิจฉัยถึงโทษจำคุกที่ศาลชั้นต้นวางมาได้ วินิจฉัยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2482 อัยยการจังหวัดน่าน โจทก์ นายสมบุญ ณน่าน จำเลย ป.อ. ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 185 , ม. 195 , ม. 212 , ม. 213 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8 , ม. 9