ฎีกาที่ 142/2482

โจทย์ฟ้องว่าจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายขอให้ส่งตัวไปกักัน เมื่อทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายขอให้ส่งตัวไปกักกัน เมื่อทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายก็ไม่ควรลงโทษกักกันแก่จำเลยจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายหรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาล ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.118 ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม.254 และส่งไปกักกัน 3 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่าไม่ควรส่งไปกักกันดังนี้ ฏีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องกักกันได้ (หมายเหตุ ครั้งก่อนจำเลยต้องโทษฐาน ชิงทรัพย์ ตามกฏหมายอาญา ม.298 ครั้งที่ 2 ฐานลักทรัพย์ตาม ม.288)

ได้ความว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว 2 ครั้ง จำเลยบังอาจใช้มีดปาดตาลใส่ฝักตีนางผูกน้องของจำเลย ทั้ง ๆ ที่มีดอยู่ในผักจนนางผูกบาดเจ็บ โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.254 และขอให้ส่งตัวไปกักกัน ตาม พ.ร.บ. กักกันฯ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.254 กฏหมายอาญา กับให้ส่งตัวไปกักกันไว้มีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า โทษครั้งแรกจำเลยได้รับมาเป็นเวลา 7 - 8 ปีแล้ว จำเลยทำผิดครั้งนี้ถึงแม้จะเป็นเหตุร้าย แต่จำเลยกระทำโดยโทษะจริต ประกอบกับเหตุผลในคดีไม่พอฟังว่าจำเลยมีสันดานเป็นผู้ร้ายพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นในข้อที่ไม่ควรลงโทษกักกันนอกนั้นยืนตาม โจทก์ฏีกา ศาลฎีกาพิพากษาว่าถึงแม้คดีจะอยู่ในบังคับตาม พ.ร.บ. กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายก็จริงแต่การจะส่งตัวไปกักกันหรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาล ซึ่งศาลอุทธรณ์ได้ใช้ดุลยพินิจมาชอบแล้ว พิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 142/2482 อัยการสมุทรสงคราม โจทก์ นายสำราน ประดิษฐผล จำเลย ป.อ. ม. 254 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8 , ม. 9