ฎีกาที่ 780/2482

ค้างชำระดอกเบี้ยมาเกิน + ปีนั้น ไม่ทำให้ขาด อายุความ เรียกดอกเบี้ยทั้งหมดดอกเบี้ยงวดใดค้างชำระไม่เกิน + ปี ก็ไม่ขาด อายุความ . ประมวลวิธีพิจารณาแพ่ง ม.225,247. ประเด็นที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวมาในชั้นต้น จะยกเว้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยใช้เงินกู้ 739 บาท 50 สตางค์ กับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับต่อจากวันชำระดอกเบี้ยครั้งที่ 3 คือวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ.2474 มีกำหนด 5 ปีกับดอกเบี้ยตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะขำระเสร็จ. จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยกล่าวว่าการสลักหลังสัญญากู้ในเรื่องจำเลยส่งดอกเบี้ยนั้นผิดแบบจึงเป็นโมฆะ ศาลจะรับฟังไม่ได้นั้น ศาลฎีกากล่าวว่าจำเลยมิได้ยกขึ้นเถียงมาแต่ชั้นต้น จะยกขึ้นเถียงในชั้นนี้ไม่ได้ข้อที่จำเลยกล่าวว่าวันค้างชำระดอกเบี้ยครั้งสุดท้ายถึงวันฟ้องเป็นเวลาเกิน 5 ปี การฟ้องเรียกดอกเบี้ยจึงขาด อายุความ ทั้งหมด ตาม ม.166 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ม.166 เป็นบทกำหนด อายุความ และการนับ อายุความ นั้นต้องตั้งต้นนับตั้งแต่ค้างชำระเป็นต้นไปแต่วันค้างชำระดอกเบี้ยเป็นเวลาต่าง ๆ กันฉะนั้นวันที่เริ่มนับ อายุความ จึงไม่เหมือนกันดอกเบี้ยงวดใดค้างชำระไม่ถึง 5 ปีก็ไม่ขาด อายุความ ย่อมไม่กะทบกะทั่งถึงดอกเบี้ยงวดอื่นด้วย ข้อเถียงของจำเลยจึงฟังไม่ขึ้นส่วนดอกเบี้ยตั้งแต่วันฟ้องจนวันชำระเสร็จนั้นไม่มีเหตุให้ขาด อายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 780/2482 นางผิน ตันไพบูลย์ โจทก์ นายสีเจ๊ก จำเลย