ฎีกาที่ 1241/2481

โจทก์ฟ้องว่าจำเลย ลักทรัพย์ หรือยักยอกเก็บของตกเมื่อจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ยักยอกเก็บของตกจริง ศาลก็พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วดังนี้ไม่พึงที่โจทก์จะมาแถลงขอสืบพะยานฐาน ลักทรัพย์ อีกต่อไป

โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่าลักหรือยักยอกลูกเป็ด จำเลยรับสารภาพว่าเก็บลูกเป็ดได้ ๆ ยักยอกเอาไว้เสีย โจทก์แถลงจะขอสืบพะยานฐาน ลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน โจทก์ฎีกาต่อมาว่าศาลควรให้โจทก์สืบพะยานในข้อหาฐาน ลักทรัพย์ ด้วย และว่าในความผิดฐานยักยอกศาลมิได้สืบพะยานในข้อที่ว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องโจทก์เป็น 2 นัย คือฐาน ลักทรัพย์ หรือยักยอกเก็บของตก เมื่อจำเลยรับสารภาพในความผิดฐานยักยอกเก็บของตก ศาลก็ลงโทษจำเลยตามนั้น การที่โจทก์ขอสืบพะยานฐาน ลักทรัพย์ ซึ่งถ้าเป็นความจริงแล้วทำไมโจทก์จึงไม่ฟ้องจำเลยฐาน ลักทรัพย์ แต่เพียงฐานเดียวเล่า ฎีกาของโจทก์อีกข้อหนึ่งนั้นโจทก์มิได้ยกขึ้นแต่แรก ไม่ชอบที่จะยกในข้อนี้ ให้ยกเสียพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2481 อัยยการนสมุทรปราการ โจทก์ นายเต่า เกิดเพิ่ม จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 3 , ม. 8 ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 176 , ม. 192