ฎีกาที่ 1357/2481

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปิดสำรางสาธารณะ เมื่อทางพิจารณาโจทก์นำสืบไม่สมเช่นว่านั้นศาลต้องยกฟ้อง ถึงแม้โจทก์จะสืบถึงประเด็นอย่างอื่นก็ตามก็ไม่ต้องวินิจฉัยการฟ้องขอให้เปิดลำน้ำสาธารณะนั้น เมื่อปรากฎว่าลำน้ำไม่ใช่ลำน้ำสาธารณะแล้วผู้มีประโยชน์ส่วนได้เสียเท่านั้นที่มีสิทธิฟ้องร้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำดินมาถมปิดปากสำรางโดยไม่มีสิทธิจะทำได้ โดยสำรางนี้เป็นสำรางสาธารณะสำหรับสาธารณะชนอาศัยสัญจรไปมาและสำหรับใช้น้ำหล่อเลี้ยงต้นข้าว ทำให้เกิดการเสียหาย ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อดินปิดปากสำรางให้คืนสู่สภาพเดิม ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาว่าจำเลยปิดสำรางสาธารณะทำให้เกิดการเสียหายแก่สาธารณะชน พิพากษาให้จำเลยรื้อดินและสิ่งที่กระทำลงในสำรางนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามพะยานหลักฐานของโจทก์แสดงไม่ได้ว่าสำรางนี้เป็นทางสาธารณแต่อย่างไร ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามคำพะยานเอกสารของโจทก์ที่เขียนว่าสำรางสาธารณนี้เพิ่งมาปรากฎขึ้นภายหลังคือ พ.ศ.2479 โดยเจ้าพนักงาน ที่ดิน เขียนลงโดยคำรับรองของ ที่ดิน ข้างเคียงแต่ผู้แทนบริษัทจำเลยได้ปฏิเสธเช่นนี้ การที่เจ้าพนักงานเขียนไว้เช่นนั้นก็โดยความเข้าใจผิดจึงไม่มีผลอย่างไร และตามคำพะยานโจทก์การใช้สำรางนี้เป็นประโยชน์ก็แต่ฉะเพาะ ที่ดิน ข้างเคียงอันมีจำนวนจำกัดเท่านั้นไม่ใช่เพื่อประโยชน์มหาชนจึงชอบที่ผู้เสียหายจะฟ้องร้องเอาเอง เมื่อโจทก์ฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยปิดลำน้ำสาธารณเท่านั้น ถึงแม้จะสืบว่าลำน้ำนี้อยู่นอกเขตต์โฉนดก็ตามเป็นการนอกประเด็นไม่จำต้องวินิจฉัย แต่เมื่อประเด็นว่าลำน้ำรายพิพาทนี้เป็นลำน้ำสาธารณประโยชน์หรือไม่แล้ว เมื่อโจทก์สืบไม่สมจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1357/2481 คณะกรมการจังหวัดสมุทรปราการ โจทก์ บริษัทแม่น้ำมอร์เตอร์โบ๊ตที่ 1 , นายยอนบรูนที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 , ม. 1387 ป.วิ.พ. ม. 55 , ม. 84