ฎีกาที่ 1235/2481

การชำระราคาไม่ใช่สาระสำคัญแห่งการโอนกรรมสิทธิทรัพย์ตามสัญญาซื้อขาย ซื้อขาย ที่ดิน กันแต่ยังหาได้ไปจดทะเบียนไม่ผู้ขายกลับเอา ที่ดิน นั้นไปขายให้แก่ผู้อื่นซึ่งทราบถึงการซื้อขายรายเดิมดังนี้ ผู้ซื้อรายแรกเรียกให้เพิกถอนการจดทะเบียนการซื้อขายรายหลังได้ เพราะเปนผู้ที่อยู่ในฐานะกอันจะให้จดทะเบียนสิทธิของตนได้อยู่ก่อน

ได้ความว่าโจทก์กับจำเลยที่ 2 ได้ซื้อ ที่ดิน ซึ่งเปนมฤดกของ ด.จากจำเลยที่ 1 โจทก์ได้ชำระเงินส่วนของโจทก์แล้ว 200 บาทที่ค้างตกลงกันว่าจะชำระเมื่อโอนโฉนด เมื่อซื้อแล้วโจทก์ก็เข้าครอบครองปลูกเรือนล้อมรั้วอยู่หลายปี แต่ยังไม่ครบ 10 ปี ที่ดิน ที่ซื้อนี้เปนของโจทก์ครึ่งหนึ่งของจำเลยที่ 2 ครึ่งหนึ่ง ซื้อแล้วยังหาได้โอนโฉนดกันไม่ ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้โอนขาย ที่ดิน ทั้งหมดให้แก่จำเลยที่ 2 คนเดียวโจทก์จึงฟ้องขอให้ทำลายการโอนโฉนดระหว่างจำเลยที่ 1 กับ 2 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการโอน ที่ดิน ส่วนที่โจทก์ซื้อไว้นั้นเปนไปโดยไม่สุจจริต เพราะจำเลยที่ 2 ย่อมรู้ดีว่าโจทก์ได้ซื้อไว้อย่างไร การโอนนี้เปนทางให้โจทก์เสียเปรียบ เมื่อสัญญาระหว่างจำเลยที่ 1 กับโจทก์เปนสัญญาซื้อขาย และโจทก์เปนผู้อยู่ในฐานะจะให้จดทะเบียนสิทธิของตนได้อยู่ก่อนตาม ม.1300 จึงพิพากษาให้ทำลายการโอน ที่ดิน ส่วนของโจทก์เสีย จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้เรื่องนี้โจทก์จะไม่ได้ชำระราคา ที่ดิน ทั้งหมดสัญญานี้ก็ยังเปนสัญญาซื้อขายเพราะจะถือว่าเมื่อผู้ซื้อยังไม่ได้ชำระราคาสัญญานั้นเปนแต่เพียงสัญญาจะซื้อขายก็คงจะไม่มีการซื้อเชื่อกัน เห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ว่าโจทก์อยู่ในฐานะจะให้จดทะเบียนสิทธิของตนได้อยู่ก่อนตาม ม.1300 ประมวลแพ่ง ๆ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1235/2481 นายปั้น วัตโต โจทก์ นายจ๋อน โพวัดที่ 1 , ขุนชื่นดอนโพที่ 2 จำเลย ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ม. 115 , ม. 453 , ม. 456 , ม. 458 , ม. 1300