ฎีกาที่ 979/2481

+ที่ตั้งแต่งบุคคลให้ไปทำการอนุญาตโต+การเพื่อทำความตกลง+รัฐบาลในการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์นั้นไม่จำ+เสียอากรแสตมป์+สารที่ไม่เรียกว่าเป็น+มอบอำนาจ

จำเลยทำเอกสารขึ้นฉะบับหนึ่งมีใจความสำคัญว่า กรมชลประทานต้องการ ที่ดิน ของภริยาจำเลยที่ตายไปแล้ว แต่ให้ค่าทดแทนเป็นราคาต่ำจำเลยตกลงไม่ได้จึงตั้ง ว.เป็นอนุญาโตตุลาการเพื่อทำความตกลงกับฝ่ายรัฐบาล จำเลยยอมรับผิดชอบในกิจการที่ ว.ทำไปและถ้า ว.กับรัฐบาลไม่ตกลงกันก็ให้มีอำนาจตั้งอนุญาโตตุลาการชึ้นขาดได้ต่อไป เอกสารฉะบับนี้ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์ โจทก์จีงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าเอกสารฉะบับนี้เป็นใบมอบอำนาจ + ต้องปิดอากรแสตมป์ จำเลยมีความผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าตราสารที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้มีข้อความเป็นการตั้งอนุญาโตตุลาการ ถึงแม้จะมีความตอนหนึ่งว่าจำเลยจะรับผิดชอบในกิจการที่ ว.ทำแทนก็ตาม จะแปลความตอนนี้ว่า ว.ไปทำการใด ๆ จำเลยยอมรับผิดชอบโดยไม่มีขอบเขตต์มิได้ ส่วนข้อที่ระบุให้อำนาจ ว.ตั้งผู้ชี้ขาดได้นั้นก็มีกฎหมายบัญญัติไว้แล้วตาม ม.217 (2) แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งจึงเป็นเพียงกล่าวย้ำในอำนาจของอนุญาโตตุลาการนั่นเอง เมื่อตราสารที่โจทก์ฟ้องไม่ใช่ใบมอบอำนาจแล้วก็ไม่ต้องปิดอากรแสตมป์ จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 979/2481 อัยยการนครนายก โจทก์ นายอ่วม ร้อยโตทอง จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ม. 28 พ.ร.บ.อากรแสตมป์ พ.ศ.2475